ماده ۵۰۶ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲): تفاوت میان نسخه‌ها

یکی از مصادیق مسبب را فردی می دانند که با [[شهادت دروغ]] نزد حاکم، موجب قصاص دیگری شود.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=اندیشه های حقوقی (مفاهیم بنیادین حقوق مدنی و جزایی)|ترجمه=|جلد=|سال=1387|ناشر=مجمع علمی و فرهنگی مجد|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=4882012|صفحه=|نام۱=ابوالقاسم|نام خانوادگی۱=گرجی|چاپ=1}}</ref> همچنین رفتار هایی از قبیل مسموم کردن غذا یا نوشیدنی [[مجنی علیه]]، کندن چاه، قرار دادن سنگ یا ریختن ماده لغزنده در مسیر مجنی علیه، کرایه خودرو با نقص فنی، برانگیختن حیوانات به سوی دیگری و ... نیز از مصادیق تسبیب هستند.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص)|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=میزان|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=353528|صفحه=|نام۱=حسین|نام خانوادگی۱=میرمحمدصادقی|چاپ=7}}</ref>

== مقالات مرتبط ==

* [[تحولات سببیت و استناد در قانون مجازات اسـلامی 1392]]

* [[تأسیس نهاد مباشرت و تسبیب، ضرورت یا عدم ضرورت؟]]