ماده ۶۴۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): تفاوت میان نسخه‌ها

عنصر مادی [[جرم]] مذکور در '''ماده 647 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)''' عبارت است از [[تدلیس در ازدواج|تدلیس در نکاح]] که به صورت فریب طرف مقابل از طریق توسل به امور واهی و خدعه آمیز صورت می گیرد. با این حال باید توجه داشت که توسل به امور واهی باید به گونه ای باشد که توسط فریبنده بوده و موجب اغفال طرف عقد شود و صرف وانمود کردن به داشتن صفات یا مزایایی خاص در فرد بدون آن که نوعا موجب فریب طرف مقابل گردد را نمی توان عنصر مادی تشکیل دهنده این جرم دانست. به عبارت دیگر فریب طرف مقابل باید مقرون به صحنه سازی  و انجام یک سری عملیات خارجی باشد و صرف گفتن یک دروغ ساده را نمی توان از مصادیق فریب در ازدواج دانست. برخی از نویسندگان حقوقی نیز بر این عقیده هستند که در چنین مواردی که امر بی اساس بدون صحنه سازی و توسل به اعمال خدعه آمیز خارجی مبنای عقد قرار گرفته، تنها دارای ضمانت اجرای مدنی است که به موجب [[ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی|ماده 1128 قانون مدنی]] فسخ نکاح است.<ref>{{یادکرد کتاب۲||عنوان=قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی|ترجمه=|جلد=|سال=1389|ناشر=دادستان و میثاق عدالت|مکان=|شابک=|پیوند=|شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران=1430192|صفحه=|نام۱=سیدمهدی|نام خانوادگی۱=حجتی|نام۲=مجتبی|نام خانوادگی۲=باری|چاپ=1}}</ref>