تراضی

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در لغت تراضی به معنای از هم خشنود شدن، راضی گشتن، خشنودی و رضایت است. در اصطلاح نیز، توافق متقابل دو یا چند نفر را تراضی می‌نامند.[۱]

در حقوق ایران، تشکیل قرارداد مستلزم ایجاب و قبول است. ایجاب و قبولی که رکن شکل‌گیری یک قرارداد است، تراضی نامیده می‌شود.[۲]

در رویه قضایی

جستارهای وابسته

منابع

  1. فهیمه ملک زاده. دانشنامه حقوقی (حقوق مدنی) (جلد اول). چاپ 1. مجد، 1395.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6755624
  2. مجموعه مقالات همایش مالکیت ادبی-هنری و حقوق مرتبط. چاپ 1. پژوهشگاه فرهنگ هنر و علوم ارتباطات، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6655204