ماده 49 قانون تجارت الکترونیکی

ماده 49 قانون تجارت الکترونیکی: حقوق مصرف‌کننده در زمان استفاده از وسائل پرداخت الکترونیکی به موجب قوانین و مقرّراتی است که توسط مراجع قانونی ذی ربط تصویب شده و یا خواهد شد.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

توضیح واژگان

• حقوق مصرف کننده:حقوق مصرف‌ كننده حقوقي است كه عرضه‌ كنندگان كالا و خدمات منفرداً و مشتركاً از حيث صحت، كميت، كيفيت و سلامت كالا و خدمات عرضه ‌شده مطابق با ضوابط و شرايط مندرج در قوانين و يا مندرجات قرارداد مربوط يا عرف بايد در مورد هر شخص حقيقي يا حقوقي كه كالا يا خدمتي را خريداري مي ‌كند در معاملات رعايت كنند.
• پرداخت الکترونیکی: نوعی پرداخت ارزش کالاها و خدمات دریافتی به شیوه ی الکترونیکی است که شامل پرداخت های متداول پولی خارج از شبکه نمی شود.

نکات توضیحی ماده 49 قانون تجارت الکترونیکی

امروزه معمول ترین روش پرداخت در اینترنت کارت اعتباری است. زیرا مردم با این کارت ها آشنایی دارند و در خرید های روزمره از آن استفاده کرده اند. یکی از سیستم های پرداخت الکترونیکی، پرداخت مستقیم مانند پول است. در این مدل ارتباط مستقیم بین پرداخت کننده و دریافت کننده برقرار می شود. پرداخت کننده ابتدا از یک بانک با دادن پول، نشانه دریافت می کند و سپس این نشانه را به دریافت کننده می دهد.

یکی دیگر از سیستم های پرداخت الکترونیکی، سیستم پرداخت مستقیم بر مبنای حساب است. در این مدل ارتباط مستقیم بین پرداخت کننده و دریافت کننده وجود دارد. پرداخت کننده، سند پرداخت به دریافت کننده می دهد. دریافت کننده این سند را در بانک کارگزار خود به حساب خود می گذارد. سپس بانک کارگزار دریافت کننده و بانک کارگزار پرداخت کننده با هم تسویه حساب می کنند.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 49 قانون تجارت الکترونیکی

1. حقوق مصرف‌کننده در استفاده از وسایل پرداخت الکترونیکی بر اساس قوانین و مقررات مشخص می‌شود.
2. مراجع قانونی ذی‌ربط مسئول تصویب و تنظیم این قوانین و مقررات هستند.
3. قوانین و مقررات ممکن است در حال حاضر وجود داشته باشند یا در آینده تصویب شوند.
4. هدف از این قوانین و مقررات حمایت از حقوق مصرف‌کننده در تراکنش‌های الکترونیکی است.

مصادیق و نمونه ها

سیستم های مختلفی برای پرداخت الکترونیکی وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:

1.پرداخت مستقیم مانند پول (Direct Cashlike)؛ در این حالت پرداخت کننده ابتدا از یک بانک با دادن پول، نشانه (Token) دریافت می کند و سپس این نشانه را به دریافت کننده می دهد.

2.پرداخت مستقیم بر مبنای حساب (Direct Account Based)؛ در اینجا پرداخت کننده سند پرداخت به دریافت کننده می دهد. دریافت کننده این سند را در بانک کارگزار خود به حساب خود می گذارد. سپس بانک کارگزار دریافت کننده و بانک کارگزار پرداخت کننده با هم تسویه حساب می کنند.

3.کارت اعتباری (Credit and debit cards)

4.چک الکترونیکی (Electronic checks)

5.پول دیجیتالی (digital cash)

مقالات مرتبط

• مسئولیت ‌مدنیِ فروشگاه‌های اینترنتی در حقوق ایران و مطالعة تطبیقی موردی در اتحادیة اروپا
• بررسی تطبیقی زیرساخت‌های حقوقی بانکداری جامع