ماده 50 قانون تجارت الکترونیکی

ماده 50 قانون تجارت الکترونیکی: تأمین کنندگان در تبلیغ کالا و خدمات خود نباید مرتکب فعل یا ترک‌فعلی شوند که سبب مشتبه شدن و یا فریب مخاطب از حیث کمیت و کیفیت شود.

• مشاهده ماده قبلی
• مشاهده ماده بعدی

مواد مرتبط

• ماده 66 قانون تجارت الکترونیکی
• ماده 67 قانون تجارت الکترونیکی
• ماده 70 قانون تجارت الکترونیکی

توضیح واژگان

• تامین کننده: عبارت از شخصی است که بنا به اهلیت تجاری،‌صنفی یا حرفه‌ای فعالیت می‌کند.
• تبلیغ: به پخش هر شکل آگهی در قبال دریافت پول یا هر عوض دیگر از پخش خصوصی یا عمومی، درباره یک امر تجاری، محصول یا فعالیت تجاری تبلیغ تجاری گفته می شود. لیکن شامل ایجاب های عمومی نسبت به خرید یا فروش یا اجاره یا ارائه خدمات در قبال عوض نمی گردد.
• کالا: عبارت است از چیزی که ارزش اقتصادی داشته و قابل تقویم به پول باشد.
• خدمات: سلسله عملیاتی است که ایجاد ارزش تازه می کند.
• فعل: به معنای انجام عملی به صورت ارادی می باشد.
• ترک فعل: به معنای عدم انجام کاری به صورت ارادی می باشد.
• مخاطب: شخصی است که اصل‌ ساز قصد دارد وی «‌داده پیام»‌ را دریافت کند، اما شامل شخصی که در ارتباط با «‌داده پیام» به عنوان واسطه عمل می‌کند‌ نخواهد شد.

نکات تفسیری دکترین ماده 50 قانون تجارت الکترونیکی

ماده 50 قانون تجارت الکترونیکی حاوی دو ممنوعیت است: اول اینکه تامین کننده نباید از عناوین، اسم ها و علامت هایی استفاده کند که متعلق به کالا یا خدمات مشابه دیگر است. ممنوعیت دوم این است که تبلیغ نباید مشتری را از حیث کمیت و کیفیت فریب دهد. به عنوان مثال تاجر نباید وصفی از کالا بکند که آن کالا فاقد آن است. قانونگذار برابر ماده صدرالذکر و ماده 70 قانون تجارت الکترونیکی اقدام به جرم انگاری در مبحث قواعد تبلیغ نموده است. لیکن از عمدی یا غیر عمدی بودن این جرم سخنی به میان نیاورده است و بنا بر اصل عمدی بودن جرایم، این جرم نیز از جمله جرایم عمدی محسوب می گردد. برای تحقق این جرم وجود انگیزه خاصی شرط نیست و ارتکاب اعمال مادی جرم با هر انگیزه ای که باشد، تاثیری بر تحقق جرم نخواهد داشت.جرم نقض قواعد تبلیغ در قانون تجارت الکترونیک از جمله جرایم مقید به نتیجه نیست و جرم به صرف ارتکاب عمل مادی محقق می شود.

نکات توضیحی ماده 50 قانون تجارت الکترونیکی

فعل یا ترک فعل مذکور در ماده 50، بیان غیر شفاف یا غلو آمیز یک خصوصیت یا عدم بیان یک خصوصیت در حدی که عرفا سبب مشتبه شدن و فریب مخاطب شود، را در بر میگیرد. به نظر می رسد که ملاک فریب در اینجا شخصی نیست بلکه نوعی می باشد.

نکات توصیفی هوش مصنوعی ماده 50 قانون تجارت الکترونیکی

1. تأمین کنندگان نباید در تبلیغات کالا و خدمات خود باعث فریب مخاطب از نظر کمیت و کیفیت شوند.
2. تبلیغات نباید موجب اشتباه مخاطب یا مقایسه نادرست با کالا یا خدمات مشابه شود.
3. جرایم مربوط به نقض قواعد تبلیغ در تجارت الکترونیکی عمدی تلقی می‌شوند.
4. وجود انگیزه خاص برای تحقق جرم مورد نیاز نیست و ارتکاب عمل مادی کافی است.
5. این نوع جرایم به تجارت الکترونیکی محدود می‌شوند و شامل تجارت سنتی نمی‌گردند.
6. جرم نقض قواعد تبلیغ از جرایم مقید به نتیجه نیست و به صرف وقوع عمل قابل تحقق است.
7. تأمین کنندگان نیاز به سوء نیت خاص یا اطلاع دقیق از ممنوعیت تبلیغ خاص ندارند.
8. معیار فریب در تبلیغات نوعی است و براساس تشخیص عرف صورت می‌گیرد.
9. مواد 50، 66 و 67 قانون تجارت الکترونیک به کلاهبرداری و نقض قوانین تبلیغاتی می‌پردازند.
10. مجازات‌های مشخصی برای نقض قوانین تبلیغاتی در نظر گرفته شده است شامل جزای نقدی و حبس.

پایان نامه و رساله های مرتبط

• حقوق مصرف کننده در تجارت الکترونیک در نظام کیفری ایران

مقالات مرتبط

• تاثیر اصل عدالت و اصل حسن نیت در ارائه اطلاعات و هشدار در برابر مصرف کننده در حقوق قراردادها
• کشف عنصر «رضــــا» در قـراردادهای «کلیک‌رپ»
• بررسی مقررات ناظر بر تبلیغات الکترونیکی؛ مطالعه تطبیقی نظام حقوقی ایران و انگلستان
• قرادادهای منعقده در محیط اینترنت در حقوق ایران و فرانسه