حکم امضایی

حکم امضایی، حکم و قانونی است که در قوانین قدیم وجود داشته، اما مقنن آن حکم را در قوانین جدیدی که وضع می‌کند، به کار می‌برد. این عمل به عنوان تأیید و امضای قانون قدیم است و حکم امضایی نام دارد. در تعریفی دیگر، چنین آمده است که:«مواد اصلی و اساسی که از قانون پیش برجا مانده و قانونگذار متأخر آنها را تصویب کرده است.».