قانون شهرداری
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
قانون شهرداری در تاريخ يازدهم تيرماه يک هزار و سيصد و سی و چهار به تصويب كميسيون های مشترک مجلسين (مجلس شورای ملی و مجلس سنا) رسيد.[۱]
سیر تحولات قانون
قانون شهرداری از قدیمی تریم قوانین در تاریخ حقوق موضوعه ایران است. اولین قانونی که در زمینه مدیریت جامعه شهری وضع شد قانون بلدیه بود که در تاریخ دوازدهم خرداد 1286 هجری خورشیدی به تصویب رسید.[۲]
قانون شهرداری مصوب 1334 همچنان معتبر است اما اصلاحات و الحاقاتی به آن وارد شده و موادی نیز از آن حذف شده است:
- قانون اصلاح پاره ای از مواد و الحاق مواد جدید به قانون شهرداری مصوب سال ۱۳۳۴، مصوب ۱۳۴۵/۱۱/۲۷[۳]
- قانون الحاق ۶ تبصره به ماده ۱۰۰ قانون شهرداری مصوب ۱۳۵۶/۰۶/۰۸[۴]
- قانون الحاق یک بند و ۳ تبصره به عنوان بند ۳ به ماده ۹۹ قانون شهرداری ها مصوب ۱۳۷۲/۱۲/۰۱[۵]
- قانون اصلاح ماده (۱۰۱) قانون شهرداری مصوب ۱۳۹۰/۰۱/۲۸[۶]
تقسیم بندی
قانون شهرداری در 95 ماده و در فصل های زیر تنظیم شده بود:
- فصل اول - در تأسیس شهرداری
- فصل دوم - انتخابات انجمن شهر
- فصل سوم - در تشکیل انجمن شهر
- فصل چهارم - در وظایف انجمن
- فصل پنجم - در انتخاب شهردار و معاون شهرداری
- فصل ششم - در وظایف شهرداری
- فصل هفتم - مقررات استخدامی و مالی
- فصل هشتم - در مقررات جزایی[۱]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ قانون شهرداریمرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، دریافت شده در بهمن 1403
- ↑ کامبیز نوروزی. بررسی قانون شهرداری (جلد اول) مبانی نظری و مفاهیم پایه. چاپ -. سازمان شهرداری های کشور، 1380. ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6714444
- ↑ قانون اصلاح پاره ای از مواد و الحاق مواد جدید به قانون شهرداری مصوب سال ۱۳۳۴، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، دریافت شده در بهمن 1403
- ↑ قانون الحاق ۶ تبصره به ماده ۱۰۰ قانون شهرداری، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، دریافت شده در بهمن 1403
- ↑ قانون الحاق یک بند و ۳ تبصره به عنوان بند ۳ به ماده ۹۹ قانون شهرداریهامرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، دریافت شده در بهمن 1403
- ↑ قانون اصلاح ماده (۱۰۱) قانون شهرداری، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، دریافت شده در بهمن 1403