اراضی دایر

از ویکی حقوق

به آن دسته از اراضی که آباد بوده و مورد بهره‌برداری مالک قرار گرفته است [۱] و همچنین به زمینی که در آن، زراعت جریان داشته یا ساختمانی بر روی آن، بنا شده باشد؛ اراضی دایر گویند.[۲]

منابع

  1. محسن قره باغی. ترمینولوژی قوانین و مقررات. چاپ 2. مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، 1386.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 1531652
  2. محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم). چاپ 4. گنج دانش، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 330340