جلال الدین همایی
جلال الدین همایی شیرازی اصفهانی | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۲۷۸ اصفهان |
| درگذشت | ۱۳۵۹ |
| ملیت | ایرانی |
| تحصیلات | علوم دینی، فقه، فلسفه و حقوق اسلامی |
| پیشه(ها) | نویسنده، محقق، استاد دانشگاه |
جلالالدین همایی شیرازی اصفهانی نویسنده، پژوهشگر، استاد دانشگاه و از چهرههای برجسته ادبیات فارسی و فقه و فلسفه بود که بیش از پنج دهه به تدریس، تحقیق و تألیف در حوزههای مختلف علمی و ادبی پرداخت. او آثاری در زمینه ادبیات فارسی، فقه، فلسفه و تاریخ نگاشت و بهعنوان یکی از استادان ممتاز دانشگاه تهران شناخته میشد.[۱]
زندگینامه
جلالالدین همایی شیرازی اصفهانی در روز چهارشنبه، اول ماه رمضان ۱۳۱۷ هجری قمری (۱۳ دی ۱۲۷۸ خورشیدی) در محله باقلعهای اصفهان زاده شد. پدرش میرزا ابوالقاسم محمد بن نصیر همایی شیرازی، شاعر دوره قاجار با تخلّص «اطرب» بود. او از کودکی نزد پدر و سپس عمویش میرزا محمد سها به آموختن ادبیات فارسی و رموز شاعری پرداخت و علوم دینی و مقدماتی را نزد استادان مختلف، از جمله نبات بیگم مشهور به ملا باجی، فراگرفت.
از سال ۱۳۲۸ تا ۱۳۴۸ هجری قمری در مدرسه نیمآورد اصفهان و محضر درس سید محمدباقر درچهای به تحصیل علوم دینی، فقه، اصول، فلسفه، منطق و دیگر علوم پرداخت و اجازهنامههای متعددی در این حوزهها دریافت کرد.[۱]
فعالیتهای آموزشی
در سال ۱۳۰۰ خورشیدی تدریس عربی، فقه، منطق و فلسفه را در مدرسه صارمیه اصفهان آغاز کرد. برخی از شاگردان او در این دوره بعدها از استادان برجسته دانشگاهی شدند.
در سال ۱۳۰۷ خورشیدی به تهران آمد و در وزارت فرهنگ مشغول شد. چندی بعد به آذربایجان رفت و پس از بازگشت، در مدرسه دارالفنون تدریس کرد. از سال ۱۳۱۳ خورشیدی، به دعوت مسئولان، تدریس فقه در مدرسه عالی حقوق (که بعدها دانشکده حقوق شد) را بر عهده گرفت و تا سال ۱۳۲۹–۱۳۳۰ خورشیدی این درس را بدون دریافت حقالتدریس ارائه داد.
در سال ۱۳۲۲ خورشیدی تدریس دوره دکترای حقوق را در دانشکده حقوق آغاز کرد و سپس به دانشکده ادبیات دانشگاه تهران منتقل شد و بهعنوان استاد ممتاز شناخته شد. او در سال ۱۳۴۵ خورشیدی بازنشسته شد.[۱]
آثار
از آثار برجسته او میتوان به این موارد اشاره کرد:
- تاریخ ادبیات ایران (۵ جلد)
- مثنوی ولدنامه
- التفهیم (ابوریحان بیرونی)
- غزالینامه
- نصیحهالملوک
- اخلاق ناصری (منتخب و متن کامل)
- مصباحالهدایه و مفتاحالکفایه
- کنوز المعارفین
- قواعد فقه (۵۰۰ قاعده)
- تاریخ اصفهان (۱۷ جلد)
- خواجهنامه
- مولوی چه میگوید
- تصحیح ولدنامه، دیوان ازرقی، مختارینامه و آثار دیگر[۱]
درگذشت
جلالالدین همایی شیرازی اصفهانی در روز شنبه ۲۸ تیر ۱۳۵۹ خورشیدی، همزمان با ماه رمضان، درگذشت. پیکرش در اصفهان، در قطعه لسان عرفی و در کنار استادش حاج آقا ارباب به خاک سپرده شد.[۱]