رای دادگاه درباره مطالبه خسارت تأخیر تادیه نسبت به اجرت المثل (دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۲۲۰۷۰۰۶۱۸)

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رای دادگاه تجدیدنظر شماره
شماره دادنامه۹۴۰۹۹۷۰۲۲۰۷۰۰۶۱۸
تاریخ دادنامه۱۳۹۴/۱۰/۲۱
نوع رأیرأی شعبه
نوع مرجعدادگاه تجدیدنظر استان
گروه رأیرای حقوقی
موضوعمطالبه خسارت تأخیر تادیه نسبت به اجرت المثل
قاضیکوه کن ریزی
محمودی یزدانی
ملکوتی

چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره مطالبه خسارت تأخیر تادیه نسبت به اجرت المثل: مطالبه خسارت تاخیر تادیه نسبت به اجرت المثل محکوم به بطلان است؛ زیرا به لحاظ معین نبودن آن و لزوم جلب نظرکارشناس، با صدورحکم قطعی، میزان اشتغال ذمه اعلام می شود و قبل ازآن دین قطعی قابل احراز نیست تا امتناع از پرداخت آن متصور باشد.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست خواهان خانم الف. سقایی بطرفیت خوانده آقای م. ب. بخواسته خسارت تاخیر و تادیه دادنامه ۹۲۰۰۱۴۱۵ و کلیه خسارات قانونی ، نظر به اینکه خواهان در شرح دادخواست و لایحه ثبتی شماره ۳۶۰۰۹۱۹ مورخ ۱۳۹۴/۵/۱۹ به دادنامه موصوف که توسط شعبه محترم هفتم تجدیدنظر استان تهران تاییدش و در باب اجرت المثل بوده بعمل وتجدیدنظر شده واکنون خسارت تاخیر یوم الوصول را مطالبه نمودوخوانده لایحه ثبتی شماره ۳۶۰۰۹۱۸ مورخ ۱۳۹۴/۵/۱۹ دفاعیه موثر به ضمیمه کپی مدارک مربوطه تقدیم نموده و محکمه با توجه به اینکه اجرت المثل موضوع دادنامه بوده که اجرت المثل نوعی خسارت تلقی می گرددوبه جهت عدم تعیین اجرت المثل اجرت المثل با نظر کارشناس تعیین شده خسارت یوم الوصول به عنوان تاخیر تادیه اجرت المثل جای تامل دارد و لذا محکمه برابر شرح فوق خواسته خسارت تاخیر تادیه خسارت اجرت المثل را در مانحن فیه فاقد وجاهت دانسته و این امر را در امر موصوف ساری وجاری ندانسته و لذا دادگاه دعوی خواهان را پذیرش نداشته و برابر ماده ۱۹۷ قانون آیین دادرسی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر می گردد.رای صادره حضوری وپس از ابلاغ ظرف بیست روز قابل اعتراض در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران می باشد.

رئیس شعبه۱۰۲ دادگاه عمومی حقوقی تهران-سیدمحمدتقی ملکوتی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

درخصوص تجدیدنظرخواهی خانم الف. س. به طرفیت تجدیدنظرخوانده آقای م. ب. نسبت به دادنامه شماره ۵۳۸ مورخه ۹۴/۵/۲۸ شعبه ۱۰۲ دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به بطلان دعوی نخستین درمطالبه خسارات تاخیرتادیه مبلغ ششصدوده میلیون و چهارصدونودو نه هزارونهصدو نودوپنج ریال موضوع دادنامه شماره ۱۳۱۵ مورخه ۹۲/۱۲/۲۶ صادره ازشعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی تهران صادرگردیده دادگاه قطع نظرازتعریف دین واینکه درتحقق آن وجودرابطه قراردادی موضوعیت نداشته وقطع نظرازاینکه با تصویب مقررات ماده ۵۲۹ قانون آئین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۷۹ وملغی اعلام داشتن مقررات قانون آئین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۱۸ ونسخ بودن مقررات ماده ۷۱۳ قانون اخیر الذکرو با وضع مقررات ماده ۵۲۰ قانون آئین دادرسی مدنی صرفا بلاواسطه بودن خسارات ناشی از تاخیریا عدم تسلیم شرط استحقاق مطالبه خسارات می باشدوتردیدی وجودنداشته که درمطالبه اجرت المثل به لحاظ معین نبودن آن ولزوم جلب نظرکارشناس با صدورحکم قطعی میزان اشتغال ذمه اعلام وقبل ازآن دین قطعی احرازنشده تا امتناع ازپرداخت آن متصورباشدودرمانحن فیه با صدورحکم قطعی وصدوراجرائیه تجدیدنظرخوانده با ایداع محکوم به به تکلیف مقررقانونی درموعدمقرراقدام نموده لهذا بنابرمراتب مذکورو عدم تحقق امتناع ازناحیه تجدیدنظرخوانده ونظر به اینکه ازناحیه تجدیدنظرخواه ایرادو اعتراض موجه و مستدلی که نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را ایجاب نمایدو تجدیدنظرخواهی واصله انطباقی با هیچیک از جهات قیدشده درماده ۳۴۸ قانون آئین دادرسی مدنی را نداشته مستندا به ماده ۳۵۸ ازقانون مذکور ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را برمبنا مذکورتایید و استوارمی نمایدرای صادره قطعی می باشد.

شعبه ۷ دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار

امیر کوهکن - مهرداد محمودی یزدانی