رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری درباره تجدیدنظرخواهی از آرای صادر شده در زمان حاکمیت قانون دیوان مصوب ۱۳۸۵

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری شماره ۹۲۰۹۹۷۰۹۰۵۶۰۰۰۱۷
شماره دادنامه۹۲۰۹۹۷۰۹۰۵۶۰۰۰۱۷
تاریخ دادنامه۱۳۹۲/۰۷/۲۲
نوع رأیرأی شعبه
نوع مرجعشعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
شعبهشعبه اول تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
گروه رأیاداری
موضوعتجدیدنظرخواهی از آرای صادر شده در زمان حاکمیت قانون دیوان مصوب ۱۳۸۵
قاضینوروزی
سیدحسین بهرامی
غلامرضا مولابیگی
محمدناصر فرجی

رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری درباره تجدیدنظرخواهی از آرای صادر شده در زمان حاکمیت قانون دیوان مصوب ۱۳۸۵: آرایی که در زمان حاکمیت قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ اصدار یافتهاند، تنها در شعب تشخیص قابل رسیدگی بوده و قابل استماع در شعب تجدیدنظر نیستند.

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری

طبق مفاد ماده ۱۰ آیین نامه اجرایی درصد جانبازی مصوب ۷/۱/۸۹ و دستور ریاست محترم جمهوری در سال ۱۳۸۵، تقلیل درصد جانبازان ممنوع می باشد، بر این پایه مفاد رأی معترض عنه، مبنی بر تقلیل درصد جانبازی شاکی از هفتاد به بیست درصد، مخدوش تشخیص و با خروج موضوع از مفاد دادنامه شماره ۶۱ ۲۳/۳/۷۷ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر فنی و تخصصی بودن نظریه مزبور به تجویز ماده ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری، حکم به ابطال نظریه مزبور و ابقاء درصد قبلی صادر و اعلام می نماید. رأی صادر شده قطعی است.

رئیس شعبه ۲۵ دیوان عدالت اداری مستشار شعبه

نوروزی بهرامی

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

نظر به اینکه دادنامه معترض عنه در تاریخ ۱۶/۸/۹۱ و در زمان حاکمیت قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۸۵ اصدار یافته است که مطابق ماده ۱۸ قانون مذکور در صورتی که آراء صادره از شعب دیوان که طبق ماده ۷ همان قانون به صورت قطعی و با نظر حداقل دو عضو شعبه اصدار می یافت، خلاف بین قانون یا شرع تشخیص گردد، در شعب تشخیص قابل اعتراض بوده و چون طبق ماده ۹ قانون آیین دادرسی مدنی، آراء از حیث قابلیت اعتراض و تجدیدنظر تابع قانون زمان صدور حکم می باشند، و طبق ماده ۱۲۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، در موارد سکوت قانون مذکور، مقررات قانون و آیین دادرسی مدنی حاکم می باشد و قانون یاد شده در ماده ۷۹ نسبت به آرایی که در شعب بدوی و تجدیدنظر دیوان عدالت اداری صادر می گردد، تعیین تکلیف نموده است و نسبت به آراء سابق که در زمان حاکمیت قانون قبلی اصدار یافته حکمی مقرر نکرده است، بنابراین، موضوع اعتراض مشمول حکم مقرر در ماده ۱۸ قانون مصوب سال ۱۳۸۵ بوده و قابل رسیدگی در شعب تشخیص بوده، شعبه تجدیدنظر اختیار رسیدگی به موضوع را ندارد. علی هذا به دلیل قابل استماع نبودن موضوع در شعبه تجدیدنظر با استناد به مواد قانونی پیش گفته، قرار رد صادر و اعلام می-گردد. رأی صادره قطعی است.

مستشاران شعبه ۱ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

فرجی مولابیگی