رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری درباره مرجع صالح رسیدگی به دعوای الزام کارفرما به پرداخت حق بیمه
 | |
| شماره دادنامه | ۹۵۰۹۹۷۰۹۵۵۳۰۱۸۳۷ |
|---|---|
| تاریخ دادنامه | ۱۳۹۵/۰۵/۰۳ |
| نوع رأی | رأی شعبه |
| نوع مرجع | شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری |
| شعبه | انتقالی |
| گروه رأی | اداری |
| موضوع | مرجع صالح رسیدگی به دعوای الزام کارفرما به پرداخت حق بیمه |
| قاضی | محمد مهری محمد حسن پیرزاده |
رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری درباره مرجع صالح رسیدگی به دعوای الزام کارفرما به پرداخت حق بیمه: سازمان تامین اجتماعی مسول محاسبه و دریافت حق بیمه کارگران از کار فرما است و در صورت استنکاف کارفرما از انجام تکلیف قانونی ، مرجع رسیدگی خود سازما ن است.
رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری
[ در خصوص شکایت شاکیع علیه سازما ن تامین اجتماعی خراسان دایر بر احتساب سابقه کاری و پرداخت حق یمه سازمان در حق وی ]با عنایت به ماده 148 قانون کار مبنی بر الزام کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون مزبور به بیمه کردن کارگران خود و توجها به اینکه احراز رابطه کارگری و کارفرمایی بین اشخاص بر اساس مادتین ۲ و۳ قانون مذکور و همچنین احراز مدت رابطه کارگری بین طرفین به حکم قانون در صلاحیت مراجع حل اختلاف کارگر و کارفرما قرار دارد و آراء مزبور نیز به موجب مفاد دادنامه شماره ۳۰-۲۹ ۱۳۸۶/۰۱/۲۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری برای سازمان تأمین اجتماعی معتبر و لازم الاجرا می باشد و با عنایت به وظایف و مسئولیتهای اصولی سازمان تامین اجتماعی در باب تعمیم و گسترش انواع بیمه های اجتماعی و استقرار نظام هماهنگ و تناسب با برنامه های تأمین اجتماعی و شمول قانون تأمین اجتماعی به افرادی که به هر عنوان در مقابل دریافت مزد یا حقوق کار می کنند و توجها به اینکه شمول مقررات قانون تأمین اجتماعی در باب کارکنان مشمول از بدو ورود به خدمت است و با التفات به اینکه به موجب رأی مورخ ... اداره کل کار و امور اجتماعی خراسان رضوی اشتغال شاکی در کارگاه مقوای صاف از سال ۱۳۶۳ لغایت ۱۳۷۰ و عدم پرداخت حق بیمه این مدت به سازمان تأمین اجتماعی محرز می باشد و با توجه به اینکه با وصف اشتغال شاکی طی این مدت عدم پرداخت حق بیمه وی به سازمان تأمین اجتماعی و عدم احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه وی خلاف مقررات آمره تامین اجتماعی و موجب تضییع حق مشارالیه است. لذا با پذیرش خواسته شاکی به استناد بند الف ماده 4 قانون تامین اجتماعی و آراء ۵۱۸ ۵۱۷ ۱۳۸۶/۰۷/۱۵ و ۶۷۸ ۱۳۸۶.۰۸/۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری حکم به الزام اداره کل تأمین اجتماعی استان خراسان رضوی نسبت به دریافت حق بیمه شاکی برخی ایام و احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه وی صادر و اعلام می نماید. رأی صادر شده ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری است.
دادرس شعبه ۲۵ دیوان عدالت اداری - خضرائی
رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
با بررسی اوراق و محتویات پرونده و نظر به اینکه به موجب رأی وحدت رویه شماره ۴۰۰ مورخه ۱۳۹۳/۰۴/۰۲ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری اقرار کارفرما به تنهایی موجب تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی نیست و سایر دلایل نیز برای رسیدگی و احراز واقعیت لازم است و طبق اعلام تأمین اجتماعی نام شاکیه در سالهای مورد شکایت جزء کارگران کارفرما درج شده است و کارکرد وی برای کارفرما غیر واقعی است و نظر به اینکه به موجب رأی وحدت رویه شماره ۷۲۰ مورخه ۱۳۹۱/۰۳/۰۳ هیأت عمومی دیوان عالی کشور نیز توافق دو نفر برای اشخاص دیگر قابل تسری نمی باشد. علی هذا باپذیرش اعمال ماده ۷۹ قانون تشکلات و آئین دادسی دیوان عدالت اداری و نقض دادنامه شماره ۹۱۸ مورخه ۱۳۹۴/۰۵/۱۰ صادره از شعبه چهار تجدیدنظر دیوان عدالت اداری که در تأیید دادنامه شماره ۷۴ مورخه ۱۳۹۳/۰۱/۳۱ صادره از شعبه ۲۵ دیوان عدالت اداری صادر گردیده، در وضع موجود و به قرار رد شکایت اولیه شاکیه بر علیه سازمان تأمین اجتماعی استان خراسان صادر و اعلام می گردد. رأی صادره قطعی است.
رئیس شعبه سوم تجدید نظر مستشار شعبه
مهری پیرزاده