علیرضا فیض

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
علیرضا فیض
زادهٔ۱۳۰۴
قم
ملیتایرانی
تحصیلاتدکترای فلسفه
محل تحصیلدانشگاه تهران
شناخته‌شده
برای
تدریس فقه و مبانی حقوق اسلامی
مرتبه حوزویاجتهاد، حوزه علمیه قم
جوایزاستاد ممتاز دانشگاه تهران (۱۳۷۰ ش)، استاد نمونه دانشکده افسری


علیرضا فیض (زاده ۱۳۰۴ در قم) حقوقدان، استاد دانشگاه و پژوهشگر ایرانی است که در حوزه‌های فقه و حقوق اسلامی، فلسفه و علوم انسانی فعالیت داشته است. او تحصیلات خود را هم در حوزه علمیه قم و هم در دانشگاه تهران پی گرفت و در کنار تدریس دانشگاهی، سال‌ها در حوزه علمیه قم نیز تدریس کرده است.[۱]

زندگی و تحصیلات

علیرضا فیض فرزند یکی از علمای شناخته‌شده قم بود. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در دبستان و دبیرستان محمدیه قم گذراند و همزمان به تحصیل علوم دینی در حوزه علمیه قم مشغول شد. وی طی پانزده سال نزد استادان متعددی به فراگیری فقه، اصول، فلسفه و عرفان پرداخت و در سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۲۹ (ش) با اجازه استادان برجسته‌ای همچون سید محمد داماد و سید محمدتقی خوانساری به درجه اجتهاد رسید.

او از محضر استادانی چون بروجردی و روح‌الله خمینی در فقه و اصول و نیز علامه طباطبایی و مهدی مازندرانی در فلسفه بهره برد.

در سال ۱۳۲۹ (ش) وارد دانشکده الهیات دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۳۲ (ش) لیسانس فلسفه و حکمت اسلامی دریافت کرد. سپس مجدداً به تدریس در حوزه علمیه قم مشغول شد. در ادامه در نخستین دوره دکترای الهیات دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۴۲ (ش) با ارائه پایان‌نامه انتقاد منطق ارسطو موفق به اخذ دکترای فلسفه شد.[۱]

فعالیت‌های علمی و دانشگاهی

علیرضا فیض از سال ۱۳۳۶ (ش) به دعوت دانشکده الهیات دانشگاه تهران به تدریس پرداخت و همزمان تحصیلات تکمیلی خود را ادامه داد. او طی بیش از سه دهه در دانشکده الهیات و دانشکده حقوق دانشگاه تهران و همچنین در مراکز آموزش عالی همچون دانشگاه پلیس، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم قضایی و دانشکده افسری به تدریس پرداخت.

وی حدود بیست سال مدیریت گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه تهران را برعهده داشت و علاوه بر آن، در مؤسسه لغت‌نامه دهخدا نیز به مدت دوازده سال همکاری مستمر داشت که حاصل آن آماده‌سازی و چاپ چهارده جلد از لغت‌نامه بود.[۱]

سمت‌ها و افتخارات

علیرضا فیض در طول فعالیت علمی خود سمت‌ها و عناوین گوناگونی بر عهده داشت از جمله:

  • عضو فرهنگستان علوم کشور
  • عضو مؤسسه علمی سمت
  • عضو مجمع تقریب بین‌المذاهب
  • همکار دانشگاه مذاهب اسلامی
  • سرپرست امتحانات طلاب اهل سنت (بیش از سی سال)
  • نماینده دانشکده الهیات در کمیته ارتقای اساتید دانشگاه تهران
  • استاد ممتاز دانشگاه تهران (۱۳۷۰ ش)
  • استاد نمونه دانشکده افسری (اوایل انقلاب)[۱]

تدریس

از جمله دروس مهمی که علیرضا فیض ارائه کرده است می‌توان به فقه و مبانی حقوق اسلامی و حقوق جزای اسلام اشاره کرد که در سطوح عالی کارشناسی ارشد و دکتری تدریس می‌شدند.[۱]

آثار

برخی از آثار تألیفی و پژوهشی علیرضا فیض عبارتند از:

۱. مبادی فقه و اصول (چاپ هفتم)

۲. ترجمه شرح لمعه (با همکاری علی مهذب)

۳. حقوق جزای عمومی اسلامی و حقوق جزای خصوصی اسلام

۴. تطبیق در حقوق جزای عمومی اسلام (چاپ سوم)

۵. مقارنه و تطبیق در حقوق جزای عمومی

۶. دیه

۷. شرح انتقادی بر قانون حدود و تعزیرات (در دست چاپ)

۸. فقه پویا و اجتهاد پویا (در دست چاپ)

۹. انتقاد بر منطق ارسطو (در دست چاپ)

۱۰. اجماع و اجزاع (در دست چاپ)

۱۱. ویژگی‌های ملا محسن فیض

۱۲. بیش از صد مقاله پژوهشی در نشریات معتبر حقوقی و علمی[۱]

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ عباس مبارکیان. چهره ها در تاریخچه تظام آموزش عالی حقوق و عدلیه نوین. چاپ 1. پیدایش، 1377.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6715568