فرسایش حاکمیت ملی در حقوق بین‌الملل معاصر:از حاکمیت اقتدارگرا به سوی حاکمیت مشروط

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حقوقی بین المللی
عنوانفرسایش حاکمیت ملی در حقوق بین‌الملل معاصر:از حاکمیت اقتدارگرا به سوی حاکمیت مشروط
نویسندهسید قاسم زمانی
آرمین طلعت
محور موضوعیحقوق بین الملل
حقوق بشر
سال نشر۱۳۹۹
منتشر شده درنشریه حقوقی بین المللی
دوره۳۷
شماره۶۲
دانلود مقالهدانلود از سایت نشریه


فرسایش حاکمیت ملی در حقوق بین‌الملل معاصر:از حاکمیت اقتدارگرا به سوی حاکمیت مشروط عنوان مقاله ای از سید قاسم زمانی و آرمین طلعت است که در اردیبهشت 1399 و در شماره 62  مجله حقوقی بین المللی منتشر شده است.

چکیده

حاکمیت به‌عنوان قدرت عالی سیاسی حکومت‌داری، در طول زمان متحول شده و همگام با مقتضیات زیست بشری به سوی کمال در حرکت بوده است. بر این اساس در دوران معاصر، حاکمیت از مفهوم وستفالیایی خود بسیار دور شده و دیگر آن قدرت مطلق سرکش نیست و امروزه به مثابه مسئولیت انگاشته می‌شود. حقوق بشر و جهانی‌شدن دو پدیده‌ای هستند که موجب فرسایش حاکمیت ملی شده‌اند. حقوق بشر و توجه جهانی به آن، اصل عدم مداخله در امور داخلی کشورها را نشانه رفته است، به‌طوری که دولت‌ها مجبور شده‌اند حاکمیت ملی خود را با منافع بشر تطبیق دهند. همچنین پدیده جهانی‌شدن، انحصار حکمرانی را از دولت‌ها در نظام بین‌المللی گرفته است و موجبات حکمرانی جهانی را در آینده فراهم می‌آورد. در این مقاله، مفهوم حاکمیت، تحول آن در حقوق بین‌الملل و در چارچوب اصل عدم مداخله و جهانی‌شدن بررسی می‌شود.

کلیدواژه ها

مواد مرتبط

  • ماده 4 اساسنامه اتحادیه آفریقا