قرینه

قرینه کیفیتی است که عارض چیزی شود و به آن چیز، معنی و جلوه دیگری بخشد، خواه آن چیز که قرینه عارض بر آن شده است، سخن باشد یا چیز دیگری غیر از سخن. قرینه با اماره قضایی این فرق را دارد که قرینه بسیط است ولی اماره قضایی مرکب از دو یا چند قرینه است.

اقسام قرینه

1. قرینه معینه: قرینه‌ای که برای تعیین معنای لفظ مشترک اعم از مشترک لفظی و مشترک معنوی به کار می‌رود.
2. قرینه صارفه یا مانعه: قرینه‌ای که ذهن را از معنای حقیقی به معنای مجازی منصرف می‌کند و برای تشخیص معنای مجازی از حقیقی به کار می‌رود.
3. قرینه مقامی یا حالی: از انواع قرینه غیرلفظی است که از اوضاع و احوال فهمیده می‌شود.