ماده 106 قانون امور حسبی

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماده 106 قانون امور حسبی: سایر امور مربوطه به امین با دادگاهی است که امین را تعیین کرده است.

مواد مرتبط

توضیح واژگان

امین: در لغت به معنای امانت دار و کسی است که مردم به علت درستکاری به او اعتماد می‌کنند و در اصطلاح حقوقی امین دارای دو معنا است یکی به معنای خاص است و به کسی گفته می‌شود که مال غیر را به نفع مالک آن نگهداری می‌کند، خواه در مقابل حفظ مال از مالک اجرت دریافت کند یا مجانا امانت مال را به عهده بگیرد و دیگری هم به معنای عام است و به کلیه کسانی که وضع ید آنان بر مال دیگری، قانونی و ناشی از عقود مذکور در قانون است، اطلاق می‌گردد.[۱]

نکات توضیحی تفسیری دکترین

دادگاه صالح برای عزل امین همان دادگاه منصوب کننده امین است. درخواست عزل، در مواردی که صفت امانت از امین زائل می شود توسط دادستان یا هر شخص دیگری تقدیم دادگاه شود قابل رسیدگی است و دادگاهی که امین را تعیین کرده پس از احراز و اثبات صحت موضوع، مبادرت به صدور حکم عزل امین خواهد کرد.[۲]

نکات توضیحی

ماده 106 قانون امور حسبی یک قاعده عقلی را مقرر داشته است به این صورت که چون تعیین امین با دادگاه صلاحیت دار موضوع ماده 105 قانون امور حسبی می باشد در نتیجه همان دادگاه نیز سایر امور مربوط به امین را مدیریت و نظارت خواهد کرد.[۳]

منابع

  1. منوچهر قوامی. مجموعه پرسش و پاسخ های قضایی (جلد اول). چاپ 1. بکاء، 1388.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6486596
  2. سیدمرتضی قاسم زاده. امور حسبی غایب مفقود الاثر. چاپ 1. میزان، 1389.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 2707732
  3. محمدمجتبی رودیجانی. قانون امور حسبی در نظم حقوقی کنونی. چاپ 1. کتاب آوا، 1397.  ,شماره فیش در پژوهشکده حقوق و قانون ایران: 6487624