محمد باقر آیت الله زاده

محمدباقر آیت‌الله‌زاده حائری مازندرانی
زادهٔ	۱۲۶۳ رستم‌کلا، بابل
درگذشت	۱۳۴۷ تهران
ملیت	ایرانی
تحصیلات	فقه و اصول اسلامی
پیشه(ها)	فقیه، حقوقدان، مدرس دانشگاه، قاضی
تخصص	فقه، حقوق اسلامی، قضاوت
شناخته‌شده برای	تدریس فقه و حقوق اسلامی، ریاست محکمه شرع تهران، عضویت دیوان عالی تمیز
مرتبه حوزوی	دانش آموخته حوزه‌های علمیه کربلا و لبنان

محمد باقر آیت الله زاده حائری مازندرانی در سال ۱۲۶۳ خورشیدی در روستای رستم‌کلا از توابع بابل متولد شد. او تحصیلات مقدماتی علوم اسلامی و فقه و اصول را نزد استاد خود، حاج شیخ صالح مازندرانی به پایان رساند. سپس همراه با استادش برای دیدار پدر که در کربلا به تدریس علوم اسلامی مشغول بود و ادامه تحصیل، عازم کربلا شد. وی بیست سال در محضر پدر و آخوند ملامحمدکاظم خراسانی به فراگیری علوم دینی پرداخت و به درجۀ اجتهاد رسید. مدتی نیز در مراکز علمی لبنان به تدریس و پژوهش مشغول بود.

فعالیت‌های قضایی و آموزشی

پس از بازگشت به ایران، در بابل به‌عنوان حاکم شرع فعالیت کرد. با تشکیل دادگستری نوین، به دعوت علی‌اکبر داور، حاکم شرع خراسان شد و سپس به تهران آمد و ریاست محکمه شرع تهران را بر عهده گرفت. هم‌زمان به تدریس فقه و حقوق اسلامی در دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران مشغول شد.

در سال ۱۳۱۴ خورشیدی، مطابق نظامنامۀ جدید وزارت معارف، پایان‌نامه‌ای با عنوان «ازدواج و طلاق در حقوق اسلام و حقوق تطبیقی سایر ادیان» تألیف و ارائه کرد. او همچنین عضو دیوان عالی تمیز و رئیس هیئت نظارت بر شورای عالی ثبت اسناد و املاک دادگستری بود.

فعالیت‌های علمی

آیت‌الله‌زاده سال‌ها به تدریس علوم دینی در دانشکدۀ معقول و منقول دانشگاه تهران پرداخت. جلسات درس و وعظ او در منزل و دانشگاه همواره با استقبال روبه‌رو بود. بارها از سوی دانشگاه الازهر مصر برای اظهار نظر در مسائل فقهی و حقوق اسلامی دعوت شد. از میان آثار او دو کتاب در زمینه نکاح و طلاق منتشر شده است.

درگذشت

محمدباقر آیت‌الله‌زاده حائری مازندرانی در خرداد ۱۳۴۷ خورشیدی، و به روایتی در سال ۱۳۴۹، در تهران درگذشت و در جوار حرم حضرت عبدالعظیم حسنی شهرری به خاک سپرده شد.