محمود شهابی
محمود شهابی (زاده جمادیالاول ۱۳۲۱ قمری / شهریور ۱۲۸۲ خورشیدی در تربتحیدریه – درگذشته اوایل دهه ۱۳۶۰ خورشیدی در فرانسه) حقوقدان، فقیه و استاد دانشگاه ایرانی بود که به عنوان یکی از برجستهترین مدرسان فلسفه، منطق و اصول فقه در دانشگاه تهران شناخته میشود. او بیش از چهار دهه در حوزههای علمی و دانشگاهی ایران به تدریس و پژوهش پرداخت و آثار متعددی در زمینه فقه، فلسفه و کلام اسلامی نگاشت.[۱]
زندگی و تحصیلات
محمود شهابی در خانوادهای اهل علم و متنفذ در تربتحیدریه زاده شد. در پنج سالگی به مکتب رفت و در مدت پنج ماه قرآن را فرا گرفت. پس از اتمام تحصیلات مقدماتی، در سال ۱۳۲۸ قمری به مشهد رفت و مقدمات علوم دینی را نزد ادیب نیشابوری و علوم فقهی و ادبی را در محضر آخوند خراسانی، حاج آقا حسین قمی و حاج آقا بزرگ آموخت.
در سال ۱۳۴۵ قمری و پس از دریافت درجه اجتهاد، برای مطالعه تطبیقی ادیان به اصفهان رفت و از محضر علمایی چون سید محمدحسن فشارکی و حاج میرزا محمد خاتونآبادی بهره برد. او پس از چهار سال به قم و سپس به تهران رفت و به دلیل اشتغال به تدریس در دانشکده معقول و منقول تهران (۱۳۱۰ خورشیدی) از سفر به کشورهای اسلامی منصرف شد.[۱]
فعالیتهای دانشگاهی و علمی
شهابی از سال ۱۳۲۰ خورشیدی به عضویت هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه تهران درآمد و تا سال ۱۳۵۰ دروس اصول و قواعد فقه را تدریس کرد. او همچنین در دانشکده معقول و منقول از سال ۱۳۱۰ خورشیدی به تدریس فلسفه و منطق اشتغال داشت.
او عضو شورای عالی فرهنگ و مدتی حاکم تجدیدنظر محاکم شرع بود. سخنرانی وی در کنگره دول اسلامی لاهور پاکستان از جمله رویدادهای بهیادماندنی فعالیتهای علمی او به شمار میآید.[۱]
آثار
از آثار محمود شهابی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱. تقریرات اصول
۲. قواعد فقه
۳. تعلیقات بر شرایعالاسلام
۴. دو رساله
۵. سیر و تحول اصول فقه
۶. رساله برد و نمود
۷. منطق
۸. عظمت محمد (ص)
۹. مبدأ و معاد
۱۰. تصحیح التنبیه و الإشارات بوعلی سینا
۱۱. مقدمه بر روانشناسی شیخالرئیس
۱۲. فروغ ایمان
۱۳. انتشار ۱۹ شماره از مجله ایمان
۱۴. شیعه (بخشی از کتابی که به چند زبان ترجمه شد و در دانشگاههای آمریکا تدریس گردید)
۱۵. ظل الممدود فیأمهات
۱۶. مباحث الوجود (به زبان عربی)
۱۷. شرح الفوائد در ترجمه سیدالداماد (به زبان عربی)
۱۸. أجرالفَلَک در تفسیر سوره ملک (به زبان عربی)
۱۹. رساله بیم و امید (شرح حدیث من سئل عن التوحید)
۲۰. خردسنج[۱]
سالهای پایانی
محمود شهابی از سال ۱۳۵۰ خورشیدی به فرانسه رفت و نزد فرزندان خود زندگی کرد. او در اوایل دهه ۱۳۶۰ خورشیدی در فرانسه درگذشت.[۱]