موسسه عمومی غیردولتی

موسسه عمومی غیردولتی که به آن نهاد عمومی غیردولتی نیز گفته می شود، واحدهای سازمانی مشخصی هستند که با اجازه قانون و به منظور انجام وظایف و خدماتی که جنبه عمومی دارد، تشکیل شده یا می‌شوند.

ویژگی های موسسه عمومی غیردولتی

در نظام حقوقی ایران، مؤسسه عمومی غیر دولتی نهادی است که در ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری تعریف شده و دارای پنج ویژگی اصلی است. این ویژگی‌ها به ما کمک می‌کنند تا آن را از سایر نهادهای دولتی و خصوصی بازشناسیم:

1. عنصر سازمانی: مانند مؤسسات دولتی، این نهاد نیز یک واحد سازمانی، اداری و اجرایی محسوب می‌شود؛ به‌عبارت دیگر، ساختار مشخص و سازمان‌یافته‌ای دارد.
2. منشأ ایجاد: تأسیس آن صرفاً به موجب قانون مصوب مجلس شورای اسلامی امکان‌پذیر است. بنابراین، برخلاف نهادهای خصوصی، پشتوانه قانونی آن از نوع مصوبات رسمی تقنینی است.
3. وضعیت حقوقی: این مؤسسات دارای شخصیت حقوقی مستقل از دولت هستند. یعنی از نظر حقوقی و اداری، جدا از ساختار دولت تلقی می‌شوند و استقلال حقوقی دارند.
4. هدف یا ویژگی ماهوی: هدف اصلی این مؤسسات، ارائه خدمات عمومی و تأمین منافع عمومی است، نه کسب سود یا فعالیت‌های انتفاعی. بنابراین، رسالت آن‌ها خدمت‌رسانی به جامعه است، نه کسب درآمد.
5. منبع تأمین بودجه: دست‌کم بیش از ۵۰ درصد از بودجه سالانه این مؤسسات از منابع غیردولتی تأمین می‌شود. این ویژگی، وجه تمایز اصلی آن‌ها با مؤسسات دولتی است که وابستگی بیشتری به بودجه عمومی دارند.

در مجموع، مؤسسات عمومی غیر دولتی جایگاهی میان بخش دولتی و خصوصی دارند و با حفظ استقلال خود، به ایفای نقش‌های عمومی و خدماتی در چارچوب قانون می‌پردازند.