نشست قضایی درباره آدم ربایی در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری
 | |
| موضوع | آدم ربایی در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری |
|---|---|
| تاریخ برگزاری | ۱۳۹۹/۰۸/۰۸ |
| برگزار شده توسط | شهر ساری |
صورتجلسه نشست قضایی با موضوع آدم ربایی در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مورخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۸ که در شهر ساری برگزار شد.
پرسش
ربایش یک دختر ۸ ساله از طریق وسیله نقلیه و ایراد آسیب جسمی به مجنی علیه به استناد بند ب ماده یک قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مشمول مجازات درجه ۴ می باشد یا درجه ۵؟ چرا؟
نظر هیئت عالی
نظریه اکثریت همکاران محترم که موضوع سوال را از مصادیق جرم تعزیری درجه ۴ دانسته اند مورد تائید اعضای هیأت عالی است.
نظر اکثریت
آدم ربائی، جرمی عمدی است. بنابراین مرتکب باید قصد ربودن انسان زنده را بر خلاف میل وی داشته باشد و عنصر مادی جرم آدم ربائی یعنی عمل ربودن افراد به عنف یا تهدید یا حیله یا به هر نحو دیگر، عنصر مادی جرم آدم ربائی محسوب می شود. عوامل تشدید بزه آدم ربائی، عنف و تهدید می باشد که از عوامل مشدده شخصی است. عنف به دو صورت است: ۱- واقعی: سالب قصد و اختیارات که واجد آن بوده ۲- حکمی: سایر عوامل خواب، بیهوشی، مستی، صغر سن، تهدید که ربایش باعث سلب یا زوال قصد یا اختیار شده باشد. امام خمینی در تحریرالوسیله می فرمایند: عنف همان عدم رضایت است یعنی عنف همان کراهت است و اینکه مجنی علیه، میلی نداشته باشد.
ولی در خصوص اطفال از قواعد کلی حقوق مدنی استفاده می کنیم و اصل رضایت در کسانی که قوه تمیز ندارند، مخدوش هست و همچنین با وحدت ملاک از تبصره ۲ ماده ۲۲۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و نظر به اینکه برای اثبات عنف بودن جرم، آدم ربائی باید اثبات گردد و در خصوص اطفال، قانونگذار اماره دارد و نیازی به اثبات ندارد. در هر صورت همین که طفل ربوده شود با توجه به مراتب اعلام شده، عنف محسوب می شود و متهم به مجازات اشد درجه چهار ماده ۱۹ قانون فوق الذکر محکوم می گردد.
نظر اقلیت
صرف اینکه طفل از مکانی به مکان دیگر انتقال داده شود دلیلی بر عنف بودن نمی باشد بلکه باید مصداقی بررسی شود که آیا این عمل، عنف است یا خیر. به لحاظ اینکه قانونگذار در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری ماهیت جرم آدم ربائی موضوع ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ را عوض ننموده بلکه آن را به دو قسمت تقسیم نموده است: ۱- چنانچه به عنف و تهدید باشد به مجازات درجه چهار ۲- در غیر اینصورت به درجه پنج محکوم خواهد شد. النهایه با عنایت به مراتب معنونه، صرف ربودن، دلیل بر عنف بودن محسوب نمی شود بلکه متهم به مجازات درجه ۵ محکوم خواهد شد.