نظریه شماره 1083/96/7 مورخ 1396/05/11 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۱۰۸۳/۹۶/۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۷۲۴-۱۱-۹۶ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۶/۰۵/۱۱ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی مدنی |
| محور نظریه | تنفیذ تصمیمات مراجع اقلیتهای دینی |
نظریه شماره ۱۰۸۳/۹۶/۷ مورخ ۱۳۹۶/۰۵/۱۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره اعتراض و تجدیدنظر در تصمیمات مراجع عالی اقلیتهای دینی در امور حسبی و احوال شخصیه: این نظریه مشورتی به بررسی قابلیت اعتراض، تجدیدنظر و فرجامخواهی آراء صادره از مراجع عالی اقلیتهای دینی در امور حسبی و احوال شخصیه پرداخته است. طبق نظریه، با توجه به بند "ب" ماده ۳۳۱ و بند "الف" ماده 368 و ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی مدنی، تنفیذ تصمیمات مراجع عالی اقلیتهای دینی توسط دادگاهها مشمول مقررات تجدیدنظرخواهی، فرجامخواهی و اعاده دادرسی است که در قانون آیین دادرسی مدنی آمده است. نظریه تأکید میکند که این آراء از حیث تجدیدنظر و فرجامخواهی تابع مقررات عام قانون مذکور هستند.
استعلام
- آراء و تصمیماتی که از مراجع عالی اقلیتهای دینی در امور حسبی و احوال شخصیه اقلیتهای دینی موضوع اصل دوازدهم و سیزدهم قانون اساسی اتخاذ می کنند و طبق تبصره ماده ۴ قانون حمایت خانواده مصوب ۱/۱۲/۹۱ مجلس شورای اسلامی دادگاه بدون تشریفات آن را تنفیذ می کند قابل اعتراض و تجدید نظر و در مورد طلاق قابل فرجامخواهی است یا نه؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
با توجه به بند "ب" ماده ۳۳۱ و بند "الف" ماده ۳۶۸ و ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی، آرای محاکم بدوی در مورد تنفیذ تصمیمات مراجع عالی اقلیت های دینی (نفیا، یا اثباتا) از حیث تجدیدنظر خواهی، فرجام خواهی یا اعاده دادرسی، مشمول مقررات عام قانون اخیرالذکر است.