نظریه شماره 1191/96/7 مورخ 1396/05/29 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۱۱۹۱/۹۶/۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۸۲۵-۱/۱۶۸-۹۶ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۶/۰۵/۲۹ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | احکام غیابی و مرور زمان |
نظریه شماره ۱۱۹۱/۹۶/۷ مورخ ۱۳۹۶/۰۵/۲۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره مشمولیت مرور زمان بر احکام غیابی در قانون مجازات اسلامی: در این نظریه، به بررسی اجرای مرور زمان بر احکام غیابی در قانون مجازات اسلامی پرداخته شده است. سوال مطرح شده این است که آیا رأی صادره غیابی پس از انقضای مدتهای پیشبینی شده در ماده ۱۰۷ قانون مجازات اسلامی مشمول مرور زمان میشود یا خیر. نظریه مشورتی اعلام میدارد که احکام غیابی مشمول مرور زمان نمیشوند، زیرا مرور زمان فقط برای احکام قطعی است. با این حال، با توجه به ماده ۱۰۵ قانون مجازات اسلامی، مرور زمان تا زمان صدور حکم قطعی جریان دارد و باید مواعد مذکور در ماده ۱۰۵ منقضی شوند تا احکام غیابی مشمول مرور زمان قرار گیرند.
استعلام
به موجب پرونده اجرایی مطروحه در این داسرا شخص محکوم علیه به صورت غیابی به موجب حکم صادره محکوم شده و علیرغم اقدامات صورت پذیرفته در جهت دسترسی به وی متاسفانه بعد از گذشت مدت زمان طولانی در اجرای حکم توقیفی حاصل نگردیده است حال با عنایت به مراتب با توجه به اینکه رادی صادره به صورت غیابی و ابلاغ قانونی گردیده است و مطابق تبصره ۲ ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری امکان واخواهی برای محکوم علیه نسبت به این حکم غیابی وجود دارد آیا رأی صادره در صورت انقضاء مدت های پیش بینی در ماده ۱۰۷ قانون مجازات اسلامی مشمول مرور زمان اجرا خواهد شد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
احکام غیابی، مشمول مرورزمان موضوع ماده۱۰۷ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ نیستند؛ زیرا مرور زمان موضوع این ماده، خاصّ احکام قطعی است ولی با توجه به ماده ۱۰۵ قانون مذکور که مرور زمان تا صدور حکم قطعی جاری است، به ناچار در مورد احکام غیابی، مواعد مذکور در بندهای ماده ۱۰۵ باید منقضی شود تا شرایط آن، تحقق پذیرد و موضوع (حکم غیابی) مشمول مرور زمان ماده ۱۰۵ قانون مذکور شود.