نظریه شماره 1281/95/7 مورخ 1395/05/31 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره امکان توقف اجرای حکم قطعی در موارد اشتباه وفق ماده 477 قانون آیین دادرسی کیفری

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۱۲۸۱/۹۵/۷
شماره نظریه۱۲۸۱/۹۵/۷
شماره پرونده۹۱۲–۱/۱۶۸–۹۵
تاریخ نظریه۱۳۹۵/۰۵/۳۱
موضوع نظریهآیین دادرسی کیفری
محور نظریهاجرای احکام کیفری


نظریه شماره ۱۲۸۱/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۵/۳۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره امکان توقف اجرای حکم قطعی در موارد اشتباه وفق ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری: اعلام اشتباه در صدور رای از منظر ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری توسط قاضی اجرای احکام کیفری یا قضات صادرکننده رای، از شمول ماده ۴۹۱ این قانون خارج است. با تاکید بر اصل لازم الاجرا بودن آرای قطعی، تعویق اجرای چنین آرایی بر اساس مقررات ماده ۴۷۸ این قانون مجاز است و صرف اعلام اشتباه نمیتواند باعث توقف اجرای آراء قطعی شود.


استعلام

دادنامه از یکی از شعب تجدیدنظر مبنی بر محکومیت متهم صادر و با قطعیت دادگاه پرونده جهت اجرا به واحد اجرای احکام کیفری ارجاع و قاضی اجرای احکام کیفری وفق ماده۴۹۱ قانون آیین دادرسی کیفری رای صادره را از لحاظ قانونی لازم الاجرا نمی داند وپرونده را به دادگاه تجدیدنظر ارسال و دادگاه تجدیدنظر با قبول ایراد رای صادره را قانونی ندانسته و پرونده را به واحد اجرای احکام کیفری اعاده تا قاضی اجرای احکام کیفری وفق ماده۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری اعلام اشتباه نماید آیا صرف اشتباه بودن رای و تقاضای اعلام ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مانع اجرای حکم اشتباه می شود یا خیر.


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

اعلام وقوع اشتباه در صدور رای موضوع ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، از سوی قاضی اجرای احکام کیفری و یا قضات صادر کننده رای، منصرف از موضوع ماده ۴۹۱ این قانون می باشد و با توجه به اصل لازم الاجرا بودن آرای قطعی صادره، تعویق اجرای آرای مزبور در مورد موضوع ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، تنها در محدوده مقررات ماده ۴۷۸ این قانون امکان پذیر است و صرف اعلام وقوع اشتباه از سوی قضات یاد شده موجب توقف اجرای آراء قطعی نخواهد بود.