نظریه شماره 1293/95/7 مورخ 1395/06/02 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
| شماره نظریه | ۱۲۹۳/۹۵/۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۰۴-۱/۱۶۸-۹۵ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۵/۰۶/۰۲ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | انتقال زندانی |
نظریه شماره ۱۲۹۳/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۶/۰۲ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره الزام به پذیرش زندانی در زندان مقصد بر اساس ماده ۵۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری: نظر به اینکه برابر تبصره ۳ ماده ۵۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی در صورتی که محل اقامت محکوم به حبس، خارج از حوزه دادگاه صادر کننده حکم باشد، نامبرده برای تحمل ادامه حبس به زندان محل اقامت خود منتقل میشود، مگر اینکه این امر موجب مفسده باشد که در این صورت با تشخیص قاضی صادر کننده رأی قطعی، به نزدیکترین زندان محل اقامت خود منتقل میشود. بنابراین مقررات مواد ۲۳۴ و بعد آئین نامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور مصوب ۲۰/۹/۸۴ و اصلاحات و الحاقات بعدی در خصوص لزوم موافقت مقامات قضایی و نیز مدیران کل سازمان زندانها در مبدا و مقصد در انتقال محکوم از یک زندان به زندان دیگر در موارد مربوط به تبصره ۳ ماده ۵۱۳ قانون صدرالذکر، دیگر قابلیت اعمال ندارد و در این موارد باید مطابق مقررات تبصره یاد شده، اقدام گردد، ضمنا در تبصره ۳ ماده ۵۱۳ یاد شده اعمال آن منوط به درخواست محکومعلیه نشده است.
استعلام
با توجه به ماده ۵۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری احراز محکومیت محکوم علیه در حوزه قضایی دیگر اخذ موافقت زندان برای انتقال زندانی لازم است یا زندان مقصد تکلیف به پذیرش زندانی اعزا می دارد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
نظر به اینکه برابر تبصره ۳ ماده ۵۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی در صورتی که محل اقامت محکوم به حبس، خارج از حوزه دادگاه صادر کننده حکم باشد، نامبرده برای تحمل ادامه حبس به زندان محل اقامت خود منتقل می شود، مگر اینکه این امر موجب مفسده باشد که در این صورت با تشخیص قاضی صادر کننده رأی قطعی، به نزدیکترین زندان محل اقامت خود منتقل می شود. بنابراین مقررات مواد ۲۳۴ و بعد آئین نامه اجرایی سازمان زندان ها واقدامات تامینی و تربیتی کشور مصوب ۲۰/۹/۸۴ و اصلاحات و الحاقات بعدی در خصوص لزوم موافقت مقامات قضایی و نیز مدیران کل سازمان زندان ها در مبدا و مقصد در انتقال محکوم از یک زندان به زندان دیگر در موارد مربوط به تبصره ۳ ماده ۵۱۳ قانون صدرالذکر، دیگر قابلیت اعمال ندارد و در این موارد باید مطابق مقررات تبصره یاد شده، اقدام گردد، ضمنا در تبصره ۳ ماده ۵۱۳ یاد شده اعمال آن منوط به درخواست محکوم علیه نشده است.