نظریه شماره 1614/96/7 مورخ 1396/07/17 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تاثیر سلب صلاحیت قضات بر دریافت پروانه وکالت
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۱۶۱۴/۹۶/۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۲۰۷–۹۷–۹۶ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۶/۰۷/۱۷ |
| موضوع نظریه | حقوق مدنی |
| محور نظریه | محدودیت پروانه وکالت |
نظریه شماره ۱۶۱۴/۹۶/۷ مورخ ۱۳۹۶/۰۷/۱۷ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تاثیر سلب صلاحیت قضات بر دریافت پروانه وکالت: مطابق بندهای الف و ب ماده ۸ لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری، قضات محروم از صلاحیت قضایی از سوی دادگاه عالی انتظامی یا مراجع قضایی مرتبط، امکان دریافت پروانه وکالت را ندارند. این حکم شامل تمامی احکام سلب صلاحیت، فارغ از نوع و شدت مجازات، میشود و برای تفکیک میان مجازاتها، تاثیری در امکان اخذ پروانه وکالت ندارد.
استعلام
نظر به اینکه برابر بندهای الف و ب ماده ۸ لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری به افرادی که از سوی دادگاه عالی انتظامی قضات سلب صلاحیت قضایی شده باشند پروانه وکالت داده نمی شود حال:
الف: آیا حکم ماده مذکور قابلیت تسری به احکام سلب صلاحیت صادره از سوی دادگاه عالی صلاحیت موضوع ماده ۴۶ قانون نظارت بر رفتار قضات را دارد یا خیر؟
ب–در صورت قابلیت تسری آیا میان مجازات های ماده مذکور می توان قایل به تفکیک شد؟ برای مثال اگر قاضی محکوم به سلب صلاحیت و بازخریدی شده باشد از اخذ پروانه محروم می باشد یا خیر.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
الف–کلیه قضاتی که به هر نحو سلب صلاحیت قضایی شده اند توسط دادگاه عالی انتظامی قضات یا دادگاههایی که طبق قانون، مرجع سلب صلاحیت قضایی اند، مشمول ممنوعیت مصرح در بند الف ماده ۸ لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب ۱۳۳۳ می شوند.
ب– با توجه به اینکه در بندهای الف و ب ماده ۸ لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری سلب صلاحیت قضایی به طور مطلق ذکر شده، نتیجه سلب صلاحیت موثر در مقام نیست.