نظریه شماره 1694/96/7 مورخ 1396/07/22 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره شرایط توقیف مهریه زوجه توسط محکوم له

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۱۶۹۴/۹۶/۷
شماره نظریه۱۶۹۴/۹۶/۷
شماره پرونده۱۲۴۴–۱/۳–۹۶
تاریخ نظریه۱۳۹۶/۰۷/۲۲
موضوع نظریهآیین دادرسی مدنی
محور نظریهتوقیف مهریه


نظریه شماره ۱۶۹۴/۹۶/۷ مورخ ۱۳۹۶/۰۷/۲۲ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره شرایط توقیف مهریه زوجه توسط محکوم له: طبق استعلام به عمل آمده، در خصوص قابلیت توقیف مهریه زوجه که بر ذمه زوج است، مواد ۸۷، ۸۹ و ۹۴ قانون اجرای احکام مدنی مبنای تحلیل قرار گرفتهاند. این مواد بیان میکنند که مهریه زوجه در ازای بدهی به ثالث قابلیت توقیف دارد، اما قابل وصول بودن دین زوج، منوط به مطالبه آن توسط زوجه است. چون طلبکار زوجه به عنوان جانشین برای مطالبه مهریه در نظر گرفته نمیشود، فقط زوجه خود میتواند حق وصول را از زوج داشته باشد و تا زمانی که مهریه از سوی زوجه مطالبه نشده، طلبکار نمیتواند آن را پیگیری کند.

استعلام

طبق ماده ۸۷ قانون اجرای احکام مدنی مال و طلب محکوم علیه نزد ثالث قابل توقیف است با این وصف آیا محکوم له می تواند درخواست توقیف مهریه محکوم علیها که بر ذمه زوج او مستقر است را حتی با فرض عدم حدوث اختلاف و عدم مطالبه از سوی زوجه و عدم محکومیت زوج به پرداخت آن و .. به عنوان طلب محکوم علیها نزد ثالث مطرح نماید.


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مستفاد از مواد ۸۷ و ۸۹ و ۹۴ قانون اجرای احکام مدنی توقیف مهریه ای که بر ذمه زوج است در قبال بدهی زوجه به شخص ثالث جایز است. لکن چون دین زوج از این بابت زمانی قابل وصول است که زوجه آن را مطالبه نماید و طلبکار زوجه قایم مقام او در این مورد نیست تابتواند آن را از زوج مطالبه کند، لذا تا قبل از مطالبه مهریه از ناحیه زوجه طلبکار وی حق وصول آن را از زوج ندارد.