نظریه شماره 2460/95/7 مورخ 1395/09/28 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره شرایط و محدودیت های گزارش اصلاحی در صلح دعاوی

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۲۴۶۰/۹۵/۷
شماره نظریه۲۴۶۰/۹۵/۷
شماره پرونده۵۹–۷۲۱/۱–۳۵۱
تاریخ نظریه۱۳۹۵/۰۹/۲۸
موضوع نظریهآیین دادرسی مدنی
محور نظریهگزارش اصلاحی


نظریه شماره ۲۴۶۰/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۹/۲۸ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره شرایط و محدودیتهای گزارش اصلاحی در صلح دعاوی: در این نظریه، شرایط و محدودیتهای صدور گزارش اصلاحی در دعاوی صلح شده بین طرفین بررسی شده است. نکات مهم این نظریه شامل این است که کلیه توافقات طرفین، حتی اگر از جنس خواسته دعوا نباشد، میتواند در گزارش اصلاحی لحاظ شود. صدور اجراییه علیه اشخاص ثالث که در دعوای اصلی دخالتی نداشتهاند، ممکن نیست. همچنین، اگر طرفین پیش از مراجعه به دادگاه به صلح و سازش دست یابند، درخواست صدور گزارش اصلاحی بدون توجیه قانونی خواهد بود. وظیفه دادگاهها در هر حال تسهیل در صلح و سازش میان طرفین است و ماده ۱۸۶ و بعد قانون آیین دادرسی مدنی به درخواست سازش اشاره دارد.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

۱– کلیه توافقاتی که برای صلح دعوی مطرح شده بین طرفین به عمل آمده است می تواند موضوع گزارش اصلاحی صادره باشد و لازم نیست همه موضوعات مورد توافق از همان جنس خواسته دعوا باشد.


۲–آنچه ملاک صدور گزارش اصلاحی است سازش طرفین و در واقع صلح دعوای موجود بین ایشان است و ذکر یا عدم ذکر توافقات با اشخاص ثالث در گزارش اصلاحی فاقد موضوعیت است و در هر حال صدور اجراییه علیه شخص ثالثی که در دعوای مطروحه بین طرفین دخالت نداشته است، چون مطابق قانون اجرای احکام مدنی، اجراییه فقط علیه کسانی قابل اجراست که در دعوای مطروحه دخالت داشته باشند، امکان پذیر نیست.


۳–وظیفه مراجع قضایی در هر حال رسیدگی به دعاوی و اختلافات و سعی در صلح و سازش است و آنچه در ماده ۱۸۶ و بعد قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امورمدنی ۷۹ پیش بینی شده است، درخواست سازش است، بنابراین ، در صورتی که طرفین قبل از مراجعه به مراجع قضایی، راجع به اختلافات خود صلح و سازش نمایند، مراجعه بعدی ایشان به این مراجع با ارایه سازش نامه و درخواست صدور گزارش اصلاحی فاقد توجیه قانونی است.