نظریه شماره 2589/95/7 مورخ 1395/10/11 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

شماره نظریه	۲۵۸۹/۹۵/۷
شماره پرونده	۱۶۹۷-۱/۱۲۷-۹۵
تاریخ نظریه	۱۳۹۵/۱۰/۱۱
موضوع نظریه	آیین دادرسی مدنی
محور نظریه	فرجام‌خواهی در دعاوی مالی

نظریه شماره ۲۵۸۹/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۱۰/۱۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره بررسی امکان فرجام‌خواهی در دعاوی مالی بدون تعیین اولیه بهای خواسته: وقتی که خواهان در زمان طرح دعوا به دلیل عدم امکان تعیین بهای خواسته، مبلغی را طبق بند ۱۴ ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت مشخص نمی‌کند، دادگاه باید قبل از صدور حکم، بهای خواسته را معین کند و دستور وصول آن را بدهد. براساس نظریه، فرجام‌خواهی بر اساس مواد ۳۹۸ و ۳۶۷ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی باید طبق میزان خواسته‌ای که دادگاه تعیین کرده، انجام شود و از این بابت، موضوع به وضوح روشن است.

استعلام

در مواردی که خواهان مبادرت به طرح دعوی مالی می نماید و عملا امکان تعیین بهای خواسته در هنگام تقدیم دادخواست ممکن نبوده و ناگزیر به تجویز بند۱۴ ماده۳ قانون نحوه وصول برخی از درآمدهای دولت هیچ مبلغی را به عنوان بهای خواسته تعیین نمی نماید در فرض صدور حکم مبنی بر بی حقی خواهان امکان فرجام خواهی بر اساس مواد ۳۹۸ و۳۶۶ قانون آئین دادرسی و سایر مواد باب پنجم قانون مذکور چگونه خواهد بود./

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

در فرضی که برابر بند ۱۴ ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین، خواهان در زمان طرح دعوا خواسته خود را تقویم نمی کند دادگاه قبل از صدور حکم باید میزان خواسته را تعیین و دستور وصول آن را بدهد، بنابراین فرجامخواهی بر اساس مواد ۳۹۸ و ۳۶۷ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ۷۹، بر مبنای میزان خواسته ای که دادگاه تعیین نموده است، خواهد بود و از این بابت موضوع روشن است./