نظریه شماره 476/95/7 مورخ 1395/03/05 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
 | |
| شماره نظریه | ۴۷۶/۹۵/۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۵۹-۸۶۱/۱-۰۷۲ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۵/۰۳/۰۵ |
نظریه شماره ۴۷۶/۹۵/۷ مورخ ۱۳۹۵/۰۳/۰۵ اداره کل حقوقی قوه قضاییه: نظر به اینکه بر اساس ماده ۴۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات و الحاقات بعدی، تجدیدنظرخواهی نسبت به احکام محکومیت به پرداخت دیه به میزان کمتر از یک دهم دیه کامل به تبع جنبه دیگر رأی که قابل تجدیدنظر (یا فرجام) است، پذیرفته شده است، بنابراین در فرض استعلام، دادگاه بدوی می بایست در هنگام صدور رأی، علاوه بر صدور حکم به پرداخت دیه، نسبت به جنبه عمومی جرم نیز نفیا یا اثباتا اظهار نظر می نمود و لکن تنها نسبت به دیه، حکم صادر نموده است. با لحاظ اینکه رسیدگی به تجدیدنظرخواهی نسبت به محکومیت به پرداخت دیه (که در فرض استعلام کمتر از یک دهم دیه کامل است) توسط دادگاه تجدیدنظر، مستلزم صدور رأی از سوی دادگاه بدوی در خصوص جنبه دیگر اتهام می باشد، بنابراین، دادگاه تجدیدنظر باید نسبت به اعاده پرونده به دادگاه بدوی جهت اظهارنظر نسبت به جنبه عمومی جرم (نفیا یا اثباتا) اقدام نماید و مادام که دادگاه بدوی در این خصوص، رأیی صادر نکرده باشد، ورود و رسیدگی دادگاه تجدیدنظر نیز میسور نخواهد شد.