نظریه شماره 7/1400/1093 مورخ 1400/12/18 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره نحوه رسیدگی دادگاه تجدید نظر به پرونده های غیابی در صورت قطعیت رأی اولیه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۱۴۰۰/۱۰۹۳ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۴۰۰–۱۲۷–۱۰۹۳ ح |
| تاریخ نظریه | ۱۴۰۰/۱۲/۱۸ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | بازنگری دعاوی غیابی |
نظریه شماره ۷/۱۴۰۰/۱۰۹۳ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۸ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره نحوه رسیدگی دادگاه تجدید نظر به پروندههای غیابی در صورت قطعیت رای اولیه: در این نظریه مسیله مطرح شده مربوط به شرایطی است که دادگاه بدوی رایی غیابی صادر میکند و متهم پس از مهلت قانونی واخواهی و تجدید نظر خواهی، به رای اعتراض میکند. دادگاه بدوی بدون توجه به مواعد قانونی، حکم به رد این اعتراض و تایید دادنامه قبلی داده و رای را قابل تجدید نظر اعلام میکند. نظریه مشورتی بیان میکند که در این حالت، دادگاه تجدید نظر به دلیل قطعیت رای قبلی و مختومه بودن پرونده، باید با استناد به تبصره ماده ۴۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و رعایت مواد ۲ و ۴۵۴ همان قانون، با نقض دادنامه تجدید نظر خواسته، قرار رد واخواهی صادر کند.
استعلام
در ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، نحوه واخواهی و در مواد ۴۵۰ و ۴۵۵ این قانون نحوه تجدید نظرخواهی از احکام پیش بینی شده است.
چنانچه دادگاه بدوی به صورت غیابی رایی صادر کند و متهم پس از مهلت قانونی واخواهی و حتی پس از مهلت تجدید نظر خواهی از رای صادره واخواهی کند و دادگاه بدوی بدون توجه به مواعد واخواهی و تجدید نظر خواهی، حکم بر رد درخواست واخواهی متهم و تایید دادنامه قبلی صادر و رای را قابل تجدید نظر اعلام کند، در صورت طرح پرونده نزد دادگاه تجدید نظر، تکلیف این دادگاه چیست؟ آیا به لحاظ خارج از مهلت بودن اعتراض، باید قرار رد درخواست تجدید نظر خواهی صادر کند یا این که باید صرف نظر از این موضوع، وارد ماهیت شده و به جهت اعلام قابل تجدید نظر بودن رای توسط دادگاه بدوی، رسیدگی ماهوی را انجام دهد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
در فرض پرسش که بدوا رای غیابی صادره از سوی دادگاه کیفری مبنی بر محکومیت متهم به لحاظ عدم واخواهی و تجدید نظرخواهی محکوم علیه در مهلت قانونی قطعیت یافته است (فرض پرسش از موارد ابلاغ قانونی حکم غیابی یا اعلام عذر موجه از سوی محکوم علیه خارج است) و سپس دادگاه صادرکننده رای غیابی بدون توجه به قطعیت دادنامه نسبت به واخواهی محکوم علیه رسیدگی و رای صادره را تایید کرده است و این رای مورد تجدید نظرخواهی محکوم علیه واقع شده است، دادگاه تجدید نظر با توجه به رای قطعی صادره قبلی و مختومه بودن پرونده، باید با استناد به ملاک تبصره ماده ۴۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و لحاظ مواد ۲ و ۴۵۴ این قانون با نقض دادنامه تجدید نظرخواسته، قرار رد واخواهی صادر کند.