نظریه شماره 7/1400/115 مورخ 1400/04/06 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره صلاحیت دادگاه در صدور قرار توقف اجرای رأی داوری
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۱۴۰۰/۱۱۵ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۴۰۰–۱۲۷–۱۱۵ ح |
| تاریخ نظریه | ۱۴۰۰/۰۴/۰۶ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی مدنی |
| محور نظریه | صدور قرار توقف اجرای رای داوری |
نظریه شماره ۷/۱۴۰۰/۱۱۵ مورخ ۱۴۰۰/۰۴/۰۶ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره صلاحیت دادگاه در صدور قرار توقف اجرای رای داوری: با توجه به استعلام مطرح شده که در آن به مواد ۴۹۰ و ۴۹۳ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ استناد شده است، سوال مطرح میشود که در صورت وجود دو دادگاه متفاوت، یکی صادرکننده اجراییه و دیگری در حال رسیدگی به دعوای اعتراض به رای داوری، کدام دادگاه صلاحیت صدور قرار توقف اجرای رای داوری را دارد. نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بدین صورت است که در مواردی که شرایط ماده ۴۹۳ این قانون حاکم است، دادگاهی که به دعوای اعتراض به رای داور رسیدگی میکند، میتواند، با اخذ تامین مناسب، قرار توقف منع اجرای رای داوری را صادر کند.
استعلام
با توجه به مواد ۴۹۰ و ۴۹۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ در صورتی که دادگاه صادرکننده اجراییه نسبت به رای داوری غیر از دادگاهی باشد که در حال رسیدگی به دعوای اعتراض به رای داوری است، صدور قرار توقف اجرای رای داوری در صلاحیت کدام دادگاه است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
در مواردی که موضوع مشمول ماده ۴۹۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ است، دادگاهی که به دعوای اعتراض به رای داور رسیدگی می کند، عندالاقتضاء با اخذ تامین مناسب، قرار توقف منع اجرای رای داوری را صادر می کند.