نظریه شماره 7/1400/1223 مورخ 1400/12/09 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
| شماره نظریه | ۷/۱۴۰۰/۱۲۲۳ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۴۰۰-۱۲۷-۱۲۲۳ ح |
| تاریخ نظریه | ۱۴۰۰/۱۲/۰۹ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی مدنی |
| محور نظریه | اجرای احکام مدنی |
نظریه شماره ۷/۱۴۰۰/۱۲۲۳ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۰۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره وضعیتی که حکم مورد درخواست اعاده دادرسی به عنوان مستند دعوا قرار گرفته و حکمی نهایی شده است: در این نظریه، اداره کل حقوقی قوه قضاییه به مسائل پیچیده مرتبط با اعاده دادرسی پرداخته است. در صورتی که حکمی که درخواست اعاده دادرسی برای آن شده، پس از اعاده دادرسی مستند حکمی دیگر قرار گرفته باشد، ابتدا اجرای آن حکم فقط میتواند موقتاً معلق شود. اگر دادگاه اعاده دادرسی را موجه نداند، تعارضی با حکم نهایی ندارد. اما اگر دادگاه حکم را نقض کند، تنها اعلام بیاعتباری حکم نخواهد توانست زمینه اعاده دادرسی حکم دیگر باشد مگر در شرایط خاص قانونی. به همین دلیل، راهکار پیگیری از طریق اعمال ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری پیشنهاد شده است.
استعلام
۱۰- چنانچه حکم مورد درخواست اعاده دادرسی پس از اعاده دادرسی مستند دعوایی قرار گرفته و بر اساس آن حکمی صادر و نهایی شده باشد، تکلیف چیست؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
در فرض سؤال که حکم مورد درخواست اعاده دادرسی پس از اعاده دادرسی مستند دعوایی قرار گرفته و بر اساس آن حکمی صادر و نهایی شده است، اولا، وفق ماده ۴۳۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، پس از درخواست اعاده دادرسی و صدور قرار قبولی آن، صرفا اجرای حکم مورد درخواست اعاده دادرسی ممکن است با شرایط مقرر در ماده مذکور معلق شود. ثانیا، در فرضی که متعاقب رسیدگی به دعوای اعاده دادرسی، دادگاه اعاده دادرسی را وارد تشخیص ندهد، نتیجه رسیدگی به دادخواست اعاده دادرسی با حکمی که به استناد رأی مورد درخواست اعاده دادرسی صادر شده است، تعارضی ندارد. ثالثا، در فرضی که دادگاه اعاده دادرسی را وارد تشخیص دهد و حکم مورد درخواست اعاده دادرسی را نقض کند، هرچند حکم مورد اعاده دادرسی بی اعتبار خواهد شد؛ اما صرف اعلام بی اعتباری رأیی که مورد استناد حکم دیگری بوده است، مشمول جهات اعاده دادرسی نمی باشد؛ زیرا به سبب احصایی و استثنایی بودن جهات و موارد اعاده دادرسی به شرح مذکور در ماده ۴۲۶ قانون یادشده، اعلام بی اعتباری حکمی که مستند رأی دیگری قرار گرفته است، غیر از اثبات جعلی بودن سند مورد استناد حکم، موضوع بند ۶ ماده ۴۲۶ قانون مذکور است و مشمول جهات دیگر مندرج در این ماده نیز نمی باشد؛ بنابراین تنها راهکار، پیگیری از طریق درخواست اعمال ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ است.