نظریه شماره 7/1400/1386 مورخ 1400/11/12 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۱۴۰۰/۱۳۸۶ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۴۰۰-۱۶۸-۱۳۸۶ ک |
| تاریخ نظریه | ۱۴۰۰/۱۱/۱۲ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | اجرای ماده ۴۴۲ |
نظریه شماره ۷/۱۴۰۰/۱۳۸۶ مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۲ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره امکان نادیده گرفتن رأی قطعی صادر شده در اجرای ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری توسط دادگاه تجدید نظر: دادگاه کیفری دو پس از دريافت لایحه اعتراض محکوم علیه و تشخیص تسلیم به رأی، بر اساس ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری تصمیم به تخفیف یک چهارم از مجازات گرفت. اما با پی بردن به این که محکوم بر حکم صادره اعتراض کرده است، اقدام به اعلام اشتباه در حكم و ارسال پرونده به دادگاه تجدید نظر کرد. نظریه مشورتی اعلام میدارد که در مواردی که قاضی رأی اشتباه صادر کرده باشد، در صورتی که حکم به قطعیت رسیده باشد، تنها باید موضوع به مقامات ذیربط اعلام شود و قاضی نمیتواند از رأی خود عدول کند یا تجدید نظرخواهی کند. همچنین، دادگاه تجدید نظر بدون نقض رأی اشتباه، حق رسیدگی به تجدید نظرخواهی را ندارد.
استعلام
دادگاه کیفری دو لایحه اعتراض محکوم علیه زندانی را تسلیم به رأی و تقاضای تخفیف تشخیص داده و در اجرای ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری رأی صادر و یک چهارم از مجازات را تخفیف می دهد و سپس متوجه می شود که محکوم به حکم صادره تسلیم نشده، بلکه اعتراض کرده است؛ از این رو نسبت به حکم اخیر صادره در اجرای ماده ۴۴۲، اعلام اشتباه نموده و پرونده را جهت رسیدگی به اعتراض محکوم به دادگاه تجدید نظر ارسال می کند. آیا دادگاه تجدید نظر می تواند رأی قطعی صادر شده در اجرای ماده ۴۴۲ را نادیده گرفته و به اعتراض محکوم علیه رسیدگی کند؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
در صورتی که قاضی دادگاه صادرکننده رأی به هر علت و از جمله در فرض سؤال که ناظر به ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ است، در صدور رأی دچار اشتباه شده باشد و پی به اشتباه خود ببرد، در صورتی که حکم صادره قطعیت یافته باشد و آن را مشمول ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ بداند، مراتب را به مقامات ذی ربط در قوه قضاییه اعلام می کند و در هر حال، با توجه به موازین قانونی فعلی، قاضی صادرکننده رأی مجاز به عدول از رأی خود و یا درخواست تجدید نظر نسبت به آن نیست و دادگاه تجدید نظر نیز پیش از نقض رأی اشتباه، مجاز به رسیدگی به تجدید نظرخواهی نیست.