نظریه شماره 7/1401/293 مورخ 1401/07/09 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره امکان مطالبه وجه سفته بدون ذکر گیرنده آن

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۲۹۳
شماره نظریه۷/۱۴۰۱/۲۹۳
شماره پرونده۱۴۰۱–۱۱۵–۲۹۳ ح
تاریخ نظریه۱۴۰۱/۰۷/۰۹
موضوع نظریهحقوق تجارت
محور نظریهسفته در وجه حامل


نظریه شماره ۷/۱۴۰۱/۲۹۳ مورخ ۱۴۰۱/۰۷/۰۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره امکان مطالبه وجه سفته بدون ذکر گیرنده آن: بر اساس استعلام مطرح شده، دادگاه میتواند سفتهای را که گیرنده وجه آن مشخص نیست، به عنوان سندی در وجه حامل تلقی کند و حکم به پرداخت مبلغ آن به نفع خواهان دهد. با اینکه ماده ۳۰۸ قانون تجارت تاکید بر درج گیرنده وجه در سفته دارد، ولی به دلیل عدم تعیین ضمانت اجرا و شناسایی سفته در وجه حامل طبق ماده ۳۰۷، بتوان ارایهکننده سفته را دارنده محسوب کرد و مطالبه وجه آن را امکانپذیر دانست.

استعلام

در سفته ای که متعهدله آن مشخص نیست، آیا دادگاه می تواند مستفاد از ماده ۳۰۷ قانون تجارت مصوب ۱۳۱۱ این سفته را در وجه حامل تلقی و حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ سفته به نفع خواهان صادر کند؟


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

هرچند قانونگذار به موجب ماده ۳۰۸ قانون تجارت مصوب ۱۳۱۱، درج گیرنده وجه را از جمله الزامات مندرج در سفته قرار داده است؛ اما از آنجا که ضمانت اجرایی مشخص نکرده و در ماده ۳۰۷ همین قانون صدور سفته در وجه حامل را نیز به رسمیت شناخته است؛ لذا در فرض سوال، عدم ذکر گیرنده در سفته، دلالت بر امکان مطالبه وجه آن توسط ارایه کننده سفته دارد. در نتیجه ارایه کننده، دارنده مجسوب و می تواند وجه سفته را مطالبه کند.