نظریه شماره 7/92/1513 مورخ 1392/08/13 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره وضعیت حضانت و نفقه با رسیدن طفل به سن بلوغ
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۲/۱۵۱۳ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۲–۱۱–۱۱۱۹ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۲/۰۸/۱۳ |
| موضوع نظریه | حقوق مدنی |
| محور نظریه | حضانت و نفقه اطفال |
نظریه شماره ۷/۹۲/۱۵۱۳ مورخ ۱۳۹۲/۰۸/۱۳ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره وضعیت حضانت و نفقه با رسیدن طفل به سن بلوغ: با رسیدن طفل به سن بلوغ، که برای دختران ۹ سال و برای پسران ۱۵ سال قمری است، موضوع حضانت منتفی میشود و تاریخ تولد شناسنامهای ملاک احراز بلوغ است. پس از بلوغ، فرزندان میتوانند با هر یک از والدین زندگی کنند و احراز رشد تنها برای دخل و تصرف در امور مالی ضروری است. با توجه به ماده ۱۱۹۹ قانون مدنی، نفقه اولاد بر عهده پدر است و عدم حضور فرزندان واجبالنفقه در کنار پدر تاثیری بر تعهد قانونی وی در پرداخت نفقه ندارد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
۱– با رسیدن طفل به سن بلوغ که در دختر ۹ سال تمام و در پسر ۱۵سال تمام قمری است موضوع حضانت اطفال منتفی است و ملاک و مستند احراز بلوغ تاریخ تولد شناسنامه فرد میباشد که با توجه به تاریخ تولد فرد وانقضاء ۹سال و۱۵سال قمری از تاریخ مذکور فرد بالغ تلقی میگردد.
۲– با رسیدن طفل به سن بلوغ با توجه به اینکه فرد ( دختر ۹ساله و پسر ۱۵ ساله ) از حضانت خارج می گردد، با هر یک از والدینی که بخواهند میتوانند زندگی نمایند ضرورت احراز رشد بعد از سن بلوغ برای دختر و پسر بالغ صرفا جهت دخل وتصرف آنان در امور مالیشان می باشد و در سایر موارد ضرورتی به احراز رشد فرد بالغ نمیباشد و با توجه به ماده ۱۱۹۹قانون مدنی نفقه اولاد بر عهده پدر میباشد و عدم حضور فرزندان واجب النفقه در کنار پدر هیچگونه خللی به تکلیف قانونی پدر بر پرداخت نفقه به آنان وارد نمینماید.