نظریه شماره 7/95/2636 مورخ 1395/10/15 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره ممنوعیت وکالت قضات در شرایط مختلف

شماره نظریه	۷/۹۵/۲۶۳۶
شماره پرونده	۹۵–۹۸–۱۰۷۲
تاریخ نظریه	۱۳۹۵/۱۰/۱۵
موضوع نظریه	حقوق مدنی
محور نظریه	وکالت قضات

نظریه شماره ۷/۹۵/۲۶۳۶ مورخ ۱۳۹۵/۱۰/۱۵ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره ممنوعیت وکالت قضات در شرایط مختلف: اکثریت: با عنایت به بند ۲ ماده ۱۰ لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری و اطلاق صدر این ماده که مقرر میدارد به اشخاص زیر اجازه وکالت داده نمیشود ، به نظر میرسد قضات اجازه وکالت به طور مطلق اعم از دایم یا موقت(اتفاقی) را ندارند و اصولا اخذ جواز وکالت اتفاقی برابر آییننامه مربوطه و انجام وکالت در اوقات اداری توسط قاضی به نظر با انجام وظایف و شان قضایی قابل جمع نمیباشد و چون وکالت اتفاقی اصولا امری استثنایی است، در مقام تردید باید به قدر متیقن اکتفا شود. اقلیت: ممنوعیت وکالت برای قضات به موجب بند ۲ ماده ۱۰۵ لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری ناظر به اعطای پروانه وکالت دایم است و با توجه به اطلاق ماده ۲ قانون وکالت، منصرف از وکالت اتفاقی است. بنابراین، وکالت اتفاقی توسط قضات فاقد منع قانونی است.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

اکثریت: با عنایت به بند ۲ ماده ۱۰ لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری و اطلاق صدر این ماده که مقرر می­دارد به اشخاص زیر اجازه وکالت داده نمی­شود ، به نظر می­رسد قضات اجازه وکالت به طور مطلق اعم از دایم یا موقت(اتفاقی) را ندارند و اصولا اخذ جواز وکالت اتفاقی برابر آیین­نامه مربوط و انجام وکالت در اوقات اداری توسط قاضی به نظر با انجام وظایف و شان قضایی قابل جمع نمی­باشد و چون وکالت اتفاقی اصولا امری استثنایی است، در مقام تردید باید به قدر متیقن اکتفاء شود.

اقلیت: ممنوعیت وکالت برای قضات به موجب بند ۲ ماده ۱۰۵ لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری ناظر به اعطای پروانه وکالت دایم است و با توجه به اطلاق ماده ۲ قانون وکالت، منصرف از وکالت اتفاقی است. بنابراین وکالت اتفاقی توسط قضات فاقد منع قانونی است.