نظریه شماره 7/96/1961 مورخ 1397/07/04 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره حق واخواهی محکوم علیه غیابی در تأیید دادنامه بدوی توسط دادگاه تجدیدنظر

شماره نظریه	۷/۹۶/۱۹۶۱
شماره پرونده	۹۶–۱۶۸/۱–۱۶۱۴
تاریخ نظریه	۱۳۹۷/۰۷/۰۴
موضوع نظریه	آیین دادرسی کیفری
محور نظریه	حق واخواهی محکومعلیه غیابی در دادگاه تجدیدنظر

نظریه شماره ۷/۹۶/۱۹۶۱ مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۰۴ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره حق واخواهی محکومعلیه غیابی در تایید دادنامه بدوی توسط دادگاه تجدیدنظر: در فرض استعلام که شاکی نسبت به رای صادره از سوی دادگاه بدوی که مبنی بر محکومیت غیابی متهم بوده است، درخواست تجدیدنظر نموده است و دادگاه تجدیدنظر نیز بدون اینکه محکوم­علیه (متهم) در مرحله تجدیدنظر حضور یافته یا لایحه دفاعیه داده باشد، مبادرت به صدور حکم بر تایید دادنامه بدوی نموده است؛ با لحاظ مداخله دادگاه تجدیدنظر استان و متعاقبا صدور رای بر تایید دادنامه بدوی که به منزله صدور حکم بر محکومیت متهم (محکوم­علیه) غایب است، فرض مطروحه از مصادیق ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ بوده و لذا محکوم­علیه غایب حق واخواهی نسبت به حکم محکومیت صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر را دارد.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

در فرض استعلام که شاکی نسبت به رای صادره از سوی دادگاه بدوی که مبنی بر محکومیت غیابی متهم بوده است، درخواست تجدیدنظر نموده است و دادگاه تجدیدنظر نیز بدون اینکه محکوم­علیه (متهم) در مرحله تجدیدنظر حضور یافته یا لایحه دفاعیه داده باشد، مبادرت به صدور حکم بر تایید دادنامه بدوی نموده است؛ با لحاظ مداخله دادگاه تجدیدنظر استان و متعاقبا صدور رای بر تایید دادنامه بدوی که به منزله صدور حکم بر محکومیت متهم (محکوم­علیه) غایب است، فرض مطروحه از مصادیق ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ بوده و لذا محکوم­علیه غایب حق واخواهی نسبت به حکم محکومیت صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر را دارد./