نظریه شماره 7/96/2506 مورخ 1396/10/19 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۶/۲۵۰۶ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۱۹۰۶-۱۳۸-۹۶ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۶/۱۰/۱۹ |
| موضوع نظریه | حقوق خانواده |
| محور نظریه | اجرای دستور موقت ملاقات و حضانت طفل |
نظریه شماره ۷/۹۶/۲۵۰۶ مورخ ۱۳۹۶/۱۰/۱۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره ضمانت اجرای قانونی دستور موقت ملاقات و حضانت طفل: هرچند ضمانت اجراهای مندرج در مواد ۴۰ و ۴۱ قانون حمایت خانواده ۹۱ در مورد حضانت و ملاقات، به دستور موقت تسری ندارد و مختص حکم است، لیکن وقتی در خصوص موضوعی از سوی دادگاه، دستور موقت صادر میگردد، مبین این است که دادگاه فوریت تعیین تکلیف نسبت به آن را احراز نموده است؛ بنابراین، توسل به قوای قهریه برای اجرای دستور موقت وفق مقررات قانونی مجاز است لیکن چنانچه ممانعت، از ناحیه خود طفل باشد، به هیچ وجه نمیتوان به قوه قهریه متوسل شد.
استعلام
چنانچه دستور موقت برای ملاقات طفل و یا دستور موقت مبنی بر استرداد طفل برای نگهداری و حضانت صادر گردد ضمانت قانونی عدم اجرای آن توسط مانع اجرا یا مستنکف چیست؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
هرچند ضمانت اجراهای مندرج در مواد ۴۰ و۴۱ قانون حمایت خانواده ۹۱ در مورد حضانت و ملاقات، به دستور موقت تسری ندارد و مختص حکم است، لیکن وقتی در خصوص موضوعی از سوی دادگاه، دستور موقت صادر می گردد، مبین این است که دادگاه فوریت تعیین تکلیف نسبت به آن را احراز نموده است؛ بنابراین، توسل به قوای قهریه برای اجرای دستور موقت وفق مقررات قانونی مجاز است لیکن چنانچه ممانعت، از ناحیه خود طفل باشد، به هیچ وجه نمی توان به قوه قهریه متوسل شد