نظریه شماره 7/96/2966 مورخ 1396/12/05 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۷/۹۶/۲۹۶۶
شماره نظریه۷/۹۶/۲۹۶۶
شماره پرونده۹۶-۹۷-۲۱۵۲
تاریخ نظریه۱۳۹۶/۱۲/۰۵
موضوع نظریهحقوق وکالت
محور نظریهمحدودیت وکالت پس از بازنشستگی

نظریه شماره ۷/۹۶/۲۹۶۶ مورخ ۱۳۹۶/۱۲/۰۵ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تفسیر "آخرین محل خدمت" برای قضات بازنشسته و محدودیت‌های وکالت آنان در استان مربوطه: بر اساس تبصره ۴ ماده 6 قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری و دیگر مواد قانونی مرتبط، تفسیر "آخرین محل خدمت" به آخرین حوزه قضائی است که قاضی در آن مشغول بوده و ممنوعیت وکالت این قاضی بازنشسته به همین حوزه قضائی محدود می‌شود. بنابراین اگر قاضی در دادسرا یا دادگاه یک بخش یا شهرستان مشغول به کار بوده باشد، نمی‌تواند به وکالت در همان بخش یا شهرستان بپردازد. در مورد قضات محاکم تجدیدنظر، این محدودیت به تمامی شهرستان‌های تابعه استان تسری می‌یابد.

استعلام

با توجه به تبصره ۴ ماده ۶ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب ۱۷/۰۱/۱۳۷۶ و ماده ۶۴ نظامنامه قانون وکالت مصوب ۱۳۱۶ و ماده ۴۷ اصلاحی آئین نامه قانون وکالت مصوب ۲۷/۰۳/۱۳۸۸ ریاست محترم قوه قضائیه آیا قضات محاکم تجدیدنظر استانها پس از بازنشستگی محروم از وکالت در کل همان استان هستند یا صرفا مرکز همان استان آنهم دادگاههای بدوی؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

منظور از "آخرین محل خدمت" در تبصره ۴ ماده ۶ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب ۱۳۷۶، آخرین حوزه قضائی است که قاضی در آن اشتغال قضائی داشته است. چنانچه در قسمت اخیر تبصره ۲ ماده ۱۰ آیین نامه اجرائی ماده ۱۸۷ قانون برنامه سوم توسعه... مصوب ۱۳/۶/۸۱، به ممنوعیت مذکور درآخرین حوزه قضائی محل خدمت قضائی تصریح گردیده و حوزه قضائی طبق ماده ۶ آیین نامه اصلاحی قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب مصوب ۱۵/۳/۷۳و۹/۱۱/۸۱ حسب مورد، بخش، شهرستان و استان با رعایت تقسیمات کشوری است؛ یعنی چنانچه سمت قاضی در دادسرا یا دادگاه بخش یا دادگاه شهرستان باشد، ممنوعیت تبصره های یاد شده در همان بخش یا شهرستان محل خدمت قضائی است و چنانچه در دادگاه تجدید نظراستان باشد، درکل شهرستان های تابعه استان است.

مواد مرتبط