نظریه شماره 7/96/3042 مورخ 1396/12/13 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره محدودیت عدول دادستان از نظریه دادیار در غیاب شاکی
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۶/۳۰۴۲ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۶–۱۶۸/۱–۲۰۳۳ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۶/۱۲/۱۳ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | حق عدول دادستان |
نظریه شماره ۷/۹۶/۳۰۴۲ مورخ ۱۳۹۶/۱۲/۱۳ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره محدودیت عدول دادستان از نظریه دادیار در غیاب شاکی: این نظریه به بررسی حق دادستان در عدول از نظریه دادیار هنگامی که شاکی در میان نباشد، میپردازد. بر اساس ماده ۸۸ قانون آیین دادرسی کیفری، دادیار در مواردی که از سوی دادستان یا معاون او ماموریت دارد، دارای اختیارات و وظایف مشابه دادستان است. بنابراین، پس از اظهارنظر دادیار و بازگرداندن پرونده به شعبه بازپرسی، دادستان نمیتواند از نظریه دادیار عدول کند، حتی اگر پرونده شاکی نداشته باشد و یا آمار پرونده تغییر نکند.
استعلام
از آنجاییکه موارد عدول و عدم دادستان در مواد ۲۸۲ و ۲۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۹۲ و با الحاقات بعدی مصوب ۹۴ تصریح گردیده است سوال : به غیر از موارد فوق دادستان می تواند از موافقت دادیار اظهار نظر با قرار جلب به دادرسی بازپرس و کیفرخواست صادره از جانب دادیار در فرضی که اصلا شاکی در بین نباشد عدول نماید؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
مستنبط از ماده ۸۸ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، دادیار در اموری که از طرف دادستان یا معاون وی به او ارجاع داده می شود، دارای همان اختیارات و وظایف دادستان است و لذا؛ اظهار نظر دادیار به جانشینی از دادستان می باشد. بنابراین؛ پس از تکمیل فرآیند اظهارنظر و اعاده پرونده به شعب بازپرسی، دادستان حق عدول از نظریه دادیار را نداشته و شاکی داشتن یا نداشتن و نیز آمار شدن یا نشدن پرونده نیز تاثیری در این امر ندارد.