نظریه شماره 7/97/1141 مورخ 1397/04/26 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تجدیدنظرخواهی از آراء صادره در مقام اعاده دادرسی

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۷/۹۷/۱۱۴۱
شماره نظریه۷/۹۷/۱۱۴۱
شماره پرونده۱۴۶۵–۱/۱۲۷–۹۶
تاریخ نظریه۱۳۹۷/۰۴/۲۶
موضوع نظریهآیین دادرسی مدنی
محور نظریهقابلیت تجدیدنظرخواهی در اعاده دادرسی


نظریه شماره ۷/۹۷/۱۱۴۱ مورخ ۱۳۹۷/۰۴/۲۶ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تجدیدنظرخواهی از آراء صادره در مقام اعاده دادرسی: رای صادره از دادگاه بدوی در مقام رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی نسبت به حکمی که در این مرحله قطعی شده است، از نظر قابلیت تجدیدنظرخواهی تابع اصول کلی آیین دادرسی مدنی است. مهم نیست که حکم مورد درخواست اعاده دادرسی مستند به اقرار در دادگاه یا به رای کارشناسانی باشد که طرفین آن را قطعی تعیین کردهاند؛ این موارد تاثیری در قابلیت یا عدم قابلیت تجدیدنظرخواهی از رای صادره در مقام اعاده دادرسی ندارد.

استعلام

۱–چنانچه نسبت به رای قطعی محکمه بدوی درخواست اعاده دادرسی شود رایی که در مقام رسیدگی به درخواست مذکور صادر می شود آیا قابلیت تجدیدنظرخواهی را دارد؟


۲– در صورتی که حکم مورد درخواست اعاده دادرسی مستند به اقرار در دادگاه یا مستند به رای یک یا چند نفر کارشناس که طرفین کتبا رای آنان را قاطع دعوا قرار داده اند باشد و به جهت مذکور قطعی اعلام شده باشد آیا رایی که در مقام اعاده دادرسی نسبت به آن صادر می شود قابلیت تجدید نظرخواهی را دارد یا خیر؟


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

رای (حکم یا قرار) دادگاه بدوی در مقام رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی نسبت به حکم قطعی شده در مرحله بدوی از لحاظ قابلیت تجدیدنظرخواهی تابع عمومات است و اینکه حکم مورد درخواست اعاده دادرسی مستند به اقرار در دادگاه یا مستند به رای یک یا چند نفرکارشناس باشد که طرفین کتبا رای آنان را قاطع قرار داده باشند، تاثیری در قابلیت یا عدم قابلیت تجدیدنظرخواهی رای مذکور(رایی که در مقام رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی صادر شده است) ندارد