نظریه شماره 7/97/3342 مورخ 1397/12/20 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تعیین صلاحیت دادگاه های تجدیدنظر در رسیدگی به آرای مراجع شبه قضایی

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۷/۹۷/۳۳۴۲
شماره نظریه۷/۹۷/۳۳۴۲
شماره پرونده۱۲۹۰–۳۰–۹۶
تاریخ نظریه۱۳۹۷/۱۲/۲۰
موضوع نظریهآیین دادرسی مدنی
محور نظریهرسیدگی تجدیدنظر


نظریه شماره ۷/۹۷/۳۳۴۲ مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۰ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تعیین صلاحیت دادگاههای تجدیدنظر در رسیدگی به آرای مراجع شبه قضایی: در پاسخ به استعلامی پیرامون مکانیسم رسیدگی دادگاه تجدیدنظر به آرای مراجع شبه قضایی، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بدین گونه است که قابلیت شکایت آرای مراجع شبه قضایی در مراجع قضایی، به معنای نبود صلاحیت ذاتی آن مراجع در امور محوله نیست. در این موارد، دادگاههای تجدیدنظر تنها به نظارت شکلی میپردازند و در صورت نقض رای، رسیدگی ماهوی نمیکنند. با این وجود، با توجه به استفاده مقنن از واژه "قابل تجدیدنظر" در تبصره الحاقی ماده ۴۰ قانون نظام پزشکی، و با توجه به اختیار دادگاه تجدیدنظر استان در رسیدگی ماهوی، لازم است ابهام موجود با استفسار از مجلس شورای اسلامی برطرف شود.

استعلام

آیا دادگاه تجدیدنظر در صورت وارد دانستن تجدیدنظرخواهی با نقض حکم پرونده را برای رسیدگی دوباره به هیات هم عرض می فرستد یا مانند سایر آرای تجدیدنظر راسا حکم شایسته صادر می کند؟


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

اصولا قابلیت شکایت آرای مراجع شبه قضایی در مراجع قضایی، نافی صلاحیت ذاتی مراجع شبه قضایی در اموری که رسیدگی آن، به آن ها محول شده است، نمی باشد و مرجع قضایی در راستای نظارت بر اجرای صحیح قوانین، تنها رسیدگی شکلی به عمل آورده و در صورت نقض رای مرجع شبه قضایی، مبادرت به رسیدگی ماهوی نمی کند؛ با این حال با توجه به اینکه قانون گذار در تبصره الحاقی مورخ ۱۳/۷/۱۳۸۴ ماده ۴۰ قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۶/۸/۱۳۸۳ از اصطلاح قابل تجدیدنظر استفاده کرده است (نه اصطلاح قابل شکایت یا قابل اعتراض ) و چون دادگاه تجدیدنظر استان در مواردی که به تجدیدنظرخواهی رسیدگی می کند، اختیار رسیدگی ماهوی نیز دارد، بنابراین ممکن است مقصود مقنن ورود استثناء بر اصل صدرالذکر باشد و چون تبصره ماده ۴۰ یاد شده مبهم است، شایسته است برای رفع ابهام از مجلس شورای اسلامی استفسار شود.