نظریه شماره 7/97/345 مورخ 1397/02/31 اداره کل حقوقی قوه قضاییه

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۷/۹۷/۳۴۵
شماره نظریه۷/۹۷/۳۴۵
شماره پرونده۹۷-۱۲۷-۳۴۵
تاریخ نظریه۱۳۹۷/۰۲/۳۱
موضوع نظریهآیین دادرسی مدنی
محور نظریهاعاده دادرسی

نظریه شماره ۷/۹۷/۳۴۵ مورخ ۱۳۹۷/۰۲/۳۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره بررسی امکان صدور قرار قبولی اعاده دادرسی در صورت وجود تضاد زمانی در احکام صادره: در این نظریه مشورتی، اداره کل حقوقی قوه قضاییه به بررسی سوالی درباره امکان صدور قرار قبولی اعاده دادرسی در حالتی پرداخته که دو حکم متضاد از یک دادگاه و برای طرفین یک دعوی صادر شده‌اند، اما در بازه‌های زمانی مختلف. بر اساس بند ۴ ماده ۴۲۶ قانون آئین دادرسی مدنی، اگر تضادی میان حکم مقدم و مؤخر وجود داشته باشد، اختلاف در بازه زمانی آنها مانعی برای درخواست اعاده دادرسی نیست. بنابراین، درخواست اعاده دادرسی به رأی مؤخر قابل قبول است و مشمول رأی مقدم نمی‌شود، حتی اگر دوره زمانی صدور دو حکم متفاوت باشد.

استعلام

برابر بند ۴ ماده ۴۲۶ قانون آ. د. م در صورتی که حکم صادره با حکم دیگری درخصوص همان دعوی و اصحاب آن که قبلا توسط همان دادگاه صادر شده متضاد باشد بدون آنکه سبب قانونی موجب این مغایرت باشد موضوع مشمول صدور قرار قبولی اعاده دادرسی است.

سوال: اگر حکم ثانویه مربوط به یک دوره زمانی مشخص ( از ۱۳۸۲ لغایت ۱۳۹۱ ) با حکم اولیه مربوط به یک دوره زمانی دیگر ( ۱۳۹۱ لغایت ۱۳۹۲) که هر دو حکم از یک دادگاه صادر شده و اصحاب دعوی نیز یکی می باشند با وحدت منشاء خواسته، موضوع مشمول لزوم صدور قرار قبولی اعاده دادرسی می باشد یا خیر؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

صرف نظر از ابهامی که در استعلام وجود دارد و یا تذکر به این نکته که درخواست اعاده دادرسی موضوع بند ۴ ماده ۴۲۶ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، صرفا نسبت به رأی مؤخرالصدور پذیرفته است و مشمول رأی مقدم نمی گردد، در فرض استعلام چنانچه فیمابین حکم مقدم و حکم مؤخر تضادی وجود داشته باشد، صرف تفاوت دوره زمانی آنها مانع از پذیرش درخواست اعاده دادرسی نمی باشد.