نظریه شماره 7/98/1068 مورخ 1398/07/22 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره لزوم درخواست محکوم له برای شناسایی و توقیف اموال محکوم علیه

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی 7/98/1068
شماره نظریه۷/۹۸/۱۰۶۸
شماره پرونده۹۸–۲۶–۱۰۶۸ ح
تاریخ نظریه۱۳۹۸/۰۷/۲۲
موضوع نظریهحقوق مدنی
محور نظریهشناسایی و توقیف اموال محکوم علیه


نظریه شماره 7/98/1068 مورخ 1398/07/22 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره لزوم درخواست محکوم له برای شناسایی و توقیف اموال محکوم علیه: این نظریه به بررسی نیاز به درخواست محکوم له برای شناسایی و توقیف اموال محکوم علیه بر اساس مواد ۱ و ۲ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی میپردازد. طبق نظریه، شناسایی و توقیف اموال محکوم علیه توسط اجرای احکام منوط به درخواست محکوم له است و اجرای احکام نمیتواند بدون این درخواست اقدامات مذکور را انجام دهد. همچنین، حتی اگر محکوم له درخواست شناسایی نکند، میتواند درخواست بازداشت محکوم علیه را بر اساس ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مطرح کند.

استعلام

با عنایت به مواد ۱ و ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی آیا شناسایی و توقیف اموال محکوم علیه منوط به درخواست محکوم له می باشد یا اینکه اجرای احکام راسا و یا حتی علی رغم تقاضای محکوم له مبنی بر عدم نیاز به شناسایی اموال نیز بدوا باید اقدام به شناسایی و توقیف اموال اقدام و در صورت عدم شناسایی اموال اقدام به جلب و بازداشت محکوم علیه نماید.


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

اولا، با عنایت به ماده ۴۹ قانون اجرای احکام مدنی و ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب ۱۳۹۴ لزوم شناسایی، استعلام و توقیف اموال محکوم علیه توسط اجرای احکام نیاز به درخواست محکوم له دارد.


ثانیا، عدم استفاده محکوم له از اختیار مقرر در ماده ۲ این قانون مبنی بر تقاضای شناسایی اموال محکوم علیه، مانع استفاده از حق مقرر برای وی درماده ۳ این قانون مبنی بر تقاضای بازداشت محکوم علیه نمی باشد.