نظریه شماره 7/98/1290 مورخ 1398/09/04 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره الزام به اجرای جزای نقدی و حبس در صورت عدم پرداخت توسط محکوم علیه

شماره نظریه	۷/۹۸/۱۲۹۰
شماره پرونده	۹۸–۱۸۶/۱–۱۲۹۰ ک
تاریخ نظریه	۱۳۹۸/۰۹/۰۴
موضوع نظریه	حقوق جزا
محور نظریه	جزای نقدی جایگزین حبس

نظریه شماره 7/98/1290 مورخ 1398/09/04 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره الزام به اجرای جزای نقدی و حبس در صورت عدم پرداخت توسط محکوم علیه: نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان میدارد که دادگاه در تعیین جزای نقدی جایگزین حبس وفق مواد ۶۴ و ۸۶ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ موظف است مدت حبس را نیز مشخص کند و طبق ماده ۷۰ همین قانون اقدام نماید. در شرایط عدم امکان اجرای جزای نقدی بنا بر ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، پرونده باید به دادگاه ارسال شود تا میزان جزای نقدی افزایش یابد. در صورت عدم اجرای پرداخت جزای نقدی توسط محکوم علیه، مجازات حبس که در حکم اولیه تعیین شده است براساس ماده ۷۰ قانون مجازات اسلامی اعمال میگردد.

استعلام

با عنایت به مواد ۷۰ و ۸۱ قانون مجازات اسلامی چنانچه محکوم علیه نسبت به پرداخت جزای نقدی جایگزین حبس اقدام ننماید آیا طبق ماده ۸۱ قانون مذکور در مرحله اول باید نسبت به ارسال پرونده به دادگاه جهت افزایش جزای نقدی اقدام و در مرحله بعد نسبت به اجرای مجازات حبس اقدام گردد یا اینکه ماده ۸۱ قانون مذکور در خصوص احکامی است که متضمن دستورات و اقداماتی باشد و محکوم علیه از اجرای آنها خودداری نماید؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

هرگاه دادگاه بر اساس مواد ۶۴ و ۸۶ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، جزای نقدی جایگزین حبس تعیین می کند، مکلف است طبق ماده ۷۰ همین قانون مدت حبس را نیز تعیین کند و در خصوص چگونگی اجراء و وصول جزای نقدی باید مطابق ترتیب مقرر در صدر ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ رفتار شود و هر گاه اجرای حکم مزبور (جزای نقدی) به طریق مذکور در صدر (متن) ماده ۵۲۹ قانون فوق الذکر میسور نشود، در این صورت پرونده جهت افزایش میزان جزای نقدی در اجرای ماده ۸۱ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ ارسال و در صورت عدم اجرای مفاد حکم جزای نقدی از سوی محکوم علیه، مجازات اصلی (حبس) مطابق ماده ۷۰ قانون اخیر الذکر نسبت به وی اعمال می شود