نظریه شماره 7/98/129 مورخ 1398/03/05 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره واخواهی احکام غیابی در دادگاه تجدیدنظر در صورت حضور متهم در دادگاه نخستین
 | چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۸/۱۲۹ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۸–۱۶۸–۱۲۹ ک |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۸/۰۳/۰۵ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی کیفری |
| محور نظریه | واخواهی احکام غیابی در تجدیدنظر |
نظریه شماره ۷/۹۸/۱۲۹ مورخ ۱۳۹۸/۰۳/۰۵ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره واخواهی احکام غیابی در دادگاه تجدیدنظر در صورت حضور متهم در دادگاه نخستین: در مواردی که متهم در دادگاه نخستین حضور داشته و تبریه شده اما با تجدیدنظرخواهی شاکی در دادگاه تجدیدنظر محکوم شده است و متهم یا وکیل او در مرحله تجدیدنظر حضور نداشته یا لایحه دفاعیه ندادهاند، رای دادگاه تجدیدنظر قابل واخواهی نیست. ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری ناظر به مواردی است که متهم در هیچیک از مراحل دادرسی حضور نداشته و لایحه دفاعیه یا اعتراضیه نداده باشد. بنابراین، در فرضی که متهم در مرحله دادرسی نخستین حاضر بوده، رای دادگاه تجدیدنظر غیابی محسوب نمیشود.
استعلام
هر گاه در دادگاه نخستین متهم حضور یابد و دادگاه بدوی حکم تبریه صادر نماید اما با تجدیدنظر خواهی شاکی متهم در دادگاه تجدیدنظرمحکوم گردد در حالی که وی در مرحله تجدیدنظر حاضر نبوده و لایحه دفاعیه یا اعتراضیه در مرحله تجدیدنظر نداده باشد آیا حکم دادگاه تجدیدنظر قابل واخواهی می باشد یاخیر؟ توجها به ماده ۴۶ آیین دادرسی کیفری ./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
ماده ۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ ناظر به مواردی است که متهم یا وکیل او در هیچ یک از مراحل دادرسی نخستین و تجدیدنظر حاضر نبوده و لایحه دفاعیه یا اعتراضیه هم نداده باشد که در این صورت، رای دادگاه تجدیدنظر، غیابی محسوب می شود. بنابراین در مواردی که متهم در مرحله دادرسی نخستین حاضر بوده (مانند فرض سوال)، رای دادگاه تجدیدنظر غیابی محسوب نمی شود.