نظریه شماره 7/98/1688 مورخ 1398/12/11 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره رفع توقیف وثیقه پس از صدور حکم برائت در دادگاه بدوی و ارسال به دادگاه تجدیدنظر

از ویکی حقوق
پرش به ناوبری پرش به جستجو



نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۶۸۸
شماره نظریه۷/۹۸/۱۶۸۸
شماره پروندهک ۸۸۶۱–۸۶۱–۸۹
تاریخ نظریه۱۳۹۸/۱۲/۱۱
موضوع نظریهآیین دادرسی کیفری
محور نظریهرفع توقیف وثیقه


نظریه شماره ۷/۹۸/۱۶۸۸ مورخ ۱۳۹۸/۱۲/۱۱ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره رفع توقیف وثیقه پس از صدور حکم برایت در دادگاه بدوی و ارسال به دادگاه تجدیدنظر: با توجه به ماده ۳۷۶ و ملاک مواد ۲۵۱ و ۲۶۷ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، رفع اثر از قرار تامین وثیقه به قطعیت حکم برایت وابسته نیست و قاضی بر اساس ملاک ماده ۲۶۷ مکلف به رفع اثر از آن است. در صورت صدور حکم برایت در دادگاه بدوی و در حالی که پرونده برای تجدیدنظرخواهی ارسال شده باشد، قاضی اجرای احکام کیفری باید از قرار تامین ماخوذه رفع اثر نماید و دلیلی برای بقای قرار وثیقه وجود ندارد. مطابق ماده ۵۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری در چنین شرایطی عمل میشود.

استعلام

پرونده ای با قرار تامین کیفری وثیقه و صدور کیفرخواست به دادگاه ارسال گردیده و دادگاه بدوی پس از رسیدگی متهم را تبریه نموده و بدون اینکه از وثیقه اخذ شده از متهم رفع توقیف گردیده باشد پرونده با اعتراض شاکی به دادگاه تجدیدنظر ارسال و دادگاه تجدیدنظر رای برایت را نقص و رای بر محکومیت متهم صادر می نماید و هیچ گونه تامین کیفری جدیدی نیز در این مرحله از متهم اخذ نشده و پرونده پس از قطعیت رای به واحد اجرای احکام کیفری جهت اجرای حکم ارسال می گردد قبل از اجرای رای و حضور محکوم علیه وثیقه گذار طی درخواستی در واحد اجرای احکام باستناد به صدور حکم برایت در دادگاه بدوی تقاضای رفع توقیف از وثیقه خود می نماید آیا قاضی اجرای احکام کیفری با توجه به صدور حکم برایت در دادگاه بدوی مکلف به رفع توقیف از وثیقه صادره می باشد و یا اینکه وثیقه اخذ شده در مراحل اولیه رسیدگی قبل از صدور حکم برایت در دادگاه بدوی به قوت خود باقی است مستدعی است نظریه ارشادی خویش را به این مرجع اعلام فرمایید./ع


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

با عنایت به ماده ۳۷۶ و ملاک مواد ۲۵۱ و ۲۶۷ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ و لحاظ این که قرار منع تعقیب از حیث آثار قانونی در مورد قرارهای تامین به مانند (منزله) حکم برایت است، رفع اثر از قرار تامین وثیقه منوط به قطعیت حکم برایت نمی باشد و قاضی ذیربط با لحاظ ملاک ذیل ماده ۲۶۷ قانون موصوف مکلف است از قرار تامین ماخوذه رفع اثر نماید. لذا در فرض سوال موجب قانونی برای بقاء قرار وثیقه وجود نداشته و قاضی اجرای احکام کیفری مطابق ماده ۵۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری (که محکوم علیه در پرونده فاقد قرار تامین است) رفتار می نماید.