نظریه شماره 7/98/1979 مورخ 1398/12/24 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تفسیر مدت حضانت کودکان و خروج از حضانت والدین پس از بلوغ شرعی
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۸/۱۹۷۹ |
|---|---|
| شماره پرونده | ح۹۷۹۱–۳/۹–۸۹ |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۸/۱۲/۲۴ |
| موضوع نظریه | حقوق مدنی |
| محور نظریه | حضانت و بلوغ |
نظریه شماره ۷/۹۸/۱۹۷۹ مورخ ۱۳۹۸/۱۲/۲۴ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تفسیر مدت حضانت کودکان و خروج از حضانت والدین پس از بلوغ شرعی: نظریه مشورتی به بررسی مدت زمان حضانت فرزندان و شرایط خروج آنان از حضانت والدین میپردازد. در این نظریه، تاکید شده که تنها اطفالی که هنوز به بلوغ شرعی نرسیدهاند تحت حضانت ابوین میباشند. طبق قانون مدنی و مجازات اسلامی، بلوغ شرعی برای فرزند ذکور پانزده سال تمام قمری و برای فرزند اناث، نه سال تمام قمری تعیین شده است. با رسیدن به سن بلوغ، فرزندان میتوانند در مورد برخی امور غیرمالی خود تصمیمگیری کنند. بر این اساس، صدور حکم حضانت برای دختر یازده ساله ممکن نیست.
استعلام
احتراما نظر به اینکه برخی از امتیازات و حمایت های مقرر در قوانین و مقررات موضوعه از جمله کاهش ساعات کار بانوان سرپرست خانوار به موجب کاهش ساعات کار بانوان شاغل دارای شرایط خاص مصوب ۱۳۹۵ ناظر به طول مدت حضانت فرزندان است اما قانونگذار در قانون مدنی و دیگر قوانین موضوعه اسباب پایان حضانت و زمان خروج فرزندان از وضعیت مزبور را تعیین نکرده است و در دکترین حقوقی نیز در این خصوص اختلاف نظر وجود دارد به طوری که برخی بر این نظرند که فرزند با رسیدن به سن بلوغ از حضانت والدین خود خارج می شود اما برخی دیگر علاوه بر بلوغ رشد فرزند را نیز برای خروج وی از حضانت لازم دانسته اند لذا خواهشمند است این دفتر را در خصوص موضوع ارشاد فرمایید.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
به موجب ماده ۱۱۶۸ قانون مدنی، تنها اطفال تحت حضانت ابوین می باشند؛ قانون گذار در تبصره یک ماده ۴۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰، طفل را کسی معرفی کرده بود که به حد بلوغ شرعی نرسیده است. با توجه به تبصره یک ماده ۱۲۱۰ قانون مدنی و ماده ۱۴۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ منظور از بلوغ شرعی در مورد فرزند ذکور، پانزده سال تمام قمری و در مورد فرزند اناث، نه سال تمام قمری است. از رای وحدت رویه شماره ۳۰ مورخ ۳/۱۰/۱۳۶۴ هیات عمومی دیوان عالی کشور مستفاد است که با رسیدن به سن بلوغ شرعی، فرزندان در امور غیرمالی خود (از جمله این که در کنار کدام یک از ابوین خود به سر برند) مختار می باشند. با این اوصاف به عنوان مثال، طرح دعوا و صدور حکم مبنی بر حضانت و تحویل فرزند مشترک نسبت به دختر یازده ساله، سالبه به انتفاء موضوع است.