نظریه شماره 7/98/2017 مورخ 1398/12/26 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره قانون حمایت خانواده و قابلیت تجدیدنظر احکام آن

شماره نظریه	۷/۹۸/۲۰۱۷
شماره پرونده	ح۷۱۰۲–۷۲۱–۸۹
تاریخ نظریه	۱۳۹۸/۱۲/۲۶
موضوع نظریه	آیین دادرسی مدنی
محور نظریه	گواهی عدم امکان سازش و حضانت

نظریه شماره ۷/۹۸/۲۰۱۷ مورخ ۱۳۹۸/۱۲/۲۶ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره قانون حمایت خانواده و قابلیت تجدیدنظر احکام آن: با توجه به اینکه قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ نسخ صریح یا ضمنی قانون مشابه مصوب ۱۳۵۳ را به همراه ندارد و با توجه به اینکه کلیه دعاوی غیرمالی بر اساس ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی مدنی قابل تجدیدنظر هستند، موضوع امکان نسخ ماده ۱۹ قانون حمایت خانواده ۱۳۵۳ مطرح شده است. نظریه اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان میکند که ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ۱۳۷۹ با توجه به ماده ۵۲۹ همان قانون، ناسخ مقررات مغایر پیشین درباره دعاوی خانواده است. دادگاههای خانواده موظف به اعمال این قانون در دعاوی خانوادگی هستند، مگر در مواردی که حکم دیگری مشخصا تصریح شده باشد.

استعلام

با توجه به این که قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ به طور صریح یا ضمنی قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۵۳ را نسخ نکرده است و با توجه به این که کلیه دعاویی غیر مالی به موجب ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۷۹ قابل تجدیدنظر دانسته شده و در ماده ۵۲۹ همین قانون سایر قوانین مغایر ملغی اعلام شده است، آیا ماده ۱۹ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۵۳ منسوخ است یا این که گواهی عدم امکان سازش یا احکام مربوط به حضانت و ملاقات فرزند و .... هم چنان قطعی است؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

در ماده ۱ از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، آیین دادرسی مجموعه اصول و مقرراتی عنوان شده که در مقام رسیدگی به امور حسبی و کلیه دعاوی مدنی و غیره به کار می رود و با توجه به این که دعاوی خانوادگی در زمره دعاوی مدنی است، لذا دادگاه های خانواده جز در مواردی که حکم دیگری مورد تصریح قرار گرفته باشد، ملزم به اعمال قانون مذکور در دعاوی خانوادگی می باشند. بنا به مراتب فوق، ماده ۳۳۱ قانون یاد شده با لحاظ قسمت اخیر ماده ۵۲۹ این قانون، ناسخ مقررات مغایری است که سابقا در خصوص دعاوی خانواده مجرا بوده است./ق.ا