نظریه شماره 7/98/257 مورخ 1398/03/13 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
چکیده این نظریه توسط هوش مصنوعی تولید شده است و هنوز توسط پژوهشگران ویکی حقوق بررسی نشده است. |
 | |
| شماره نظریه | ۷/۹۸/۲۵۷ |
|---|---|
| شماره پرونده | ۹۸-۱۲۷-۲۵۷ح |
| تاریخ نظریه | ۱۳۹۸/۰۳/۱۳ |
| موضوع نظریه | آیین دادرسی مدنی |
| محور نظریه | معافیت از هزینه دادرسی |
نظریه شماره ۷/۹۸/۲۵۷ مورخ ۱۳۹۸/۰۳/۱۳ اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تفسیر معافیت از هزینه دادرسی طبق تبصره ماده ۵۰۵ قانون آیین دادرسی مدنی: معافیت از پرداخت هزینه دادرسی موضوع تبصره الحاقی مورخ ۱۸/۱۲/۱۳۹۴ به ماده ۵۰۵ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ۱۳۷۹ به حکم قانون است. با توجه به این که اخذ هرگونه وجهی از اشخاص منوط به تصریح مقنن است، در این موارد نمیتوان با اتخاذ ملاک از ذیل بند ۲۳ ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت، در صورت محکوم له واقع شدن خواهان، هزینه دادرسی را از محکوم علیه وصول کرد. همچنین موجبی برای اخذ هزینه دادرسی از محکوم له نیز وجود ندارد.
استعلام
تا تصویب تبصره ماده ۵۰۵ قانون آئین دادرسی مدنی صرفا برخی از ادارات دولتی ازپرداخت هزینه دادرسی معاف بوده که در این صورت چنانچه اداره دولتی محکوم له واقع گردد طبق بند ۲۳ ماده ۳ قانون وصول درآمد دولت دادگاهها مکلفند هزینه دادرسی را از محکوم علیه در صورتی که مقصر باشد وصول نمایند حال با تصویب تبصره ماده ۵۰۵ قانون مذکور که افراد تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی از پرداخت هزینه دادرسی معاف شده اند آیا چنانچه این افراد محکوم له واقع شوند دادگاه می-تواند هزینه دادرسی را از آنها و یا از طرف مقابل که محکوم علیه واقع شده دریافت نماید یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
معافیت از پرداخت هزینه دادرسی موضوع تبصره الحاقی مورخ ۱۸/۱۲/۱۳۹۴ به ماده ۵۰۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ۱۳۷۹ به حکم قانون است و با توجه به این که اخذ هرگونه وجهی از اشخاص منوط به تصریح مقنن است، بنابراین در این موارد نمی توان با اتخاذ ملاک از ذیل بند ۲۳ ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت، درصورت محکوم له واقع شدن خواهان، هزینه دادرسی را از محکوم علیه وصول کرد. همچنین موجبی برای اخذ هزینه دادرسی از محکوم له نیز وجود ندارد.